Η ιστορική διαδρομή του LSD στη θεραπευτική κι όσα μας αφορούν σήμερα.
Η ιστορική διαδρομή του LSD στη θεραπευτική κι όσα μας αφορούν σήμερα.
Η ιστορική διαδρομή του LSD στη θεραπευτική κι όσα μας αφορούν σήμερα.
Οι ίδιες εταιρείες μας έμαθαν να ζούμε με 250 ειδοποιήσεις την ημέρα, υπόσχονται τώρα “ήρεμες” συσκευές χωρίς οθόνες.
Από το σοκ του παγωμένου νερού μέχρι την ευφορία που ακολουθεί, η χειμερινή κολύμβηση αποδεικνύεται κάτι πολύ περισσότερο από μια εκκεντρική τάση: επαναπρογραμματίζει τον εγκέφαλο, ρυθμίζει το στρες και ίσως ανοίγει δρόμους για την πρόληψη νευροεκφυλιστικών ασθενειών.
Κάποτε τα social media ήταν ο καθρέφτης του παρόντος· σήμερα αντικατοπτρίζουν μόνο τον θόρυβο. Καθώς οι άνθρωποι αρχίζουν να απομακρύνονται, ίσως να μην εγκαταλείπουν την τεχνολογία, αλλά να επιστρέφουν ο ένας στον άλλον.
Ξεκινάς με «πέντε λεπτά TikTok για να χαλαρώσω» και καταλήγεις να έχεις ξεχάσει το όνομά σου, την ώρα, και γιατί άνοιξες το κινητό εξ αρχής. Μια εθιστική οθόνη, ένας αλγόριθμος-κουλοχέρης και ένα «…λίγο ακόμα» που καταπίνει την προσοχή σου σαν μαύρη τρύπα.
Το μέλλον του ίντερνετ είναι ένα ατελείωτο σκρολάρισμα γεμάτο «ψηφιακή σαβούρα». Πώς μπορούμε να ξανακερδίσουμε την προσοχή μας από τα μικρά βίντεο;
Απ’ ό,τι φαίνεται, οι γονείς μας δεν ήταν απλώς αυστηροί, ήταν πρώιμοι νευροεπιστήμονες. Εκπαίδευαν το μυαλό μας με σοκολάτες και παγωτά πολύ πριν το TikTok μας μάθει τι είναι οι “άγκυρες ντοπαμίνης”.
Στον ψηφιακό κόσμο, ζούμε μέσα στην ευκολία, την ταχύτητα και την υπερδιέγερση. Αυτό μας έχει οδηγήσει σε ένα είδος εθισμού στη ντοπαμίνη που προκαλούν τα likes και οι εφήμερες απολαύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Τι γίνεται σε ένα παιδικό πάρτι που δεν υπάρχουν οθόνες;
Ζωντας στην ευκολία, την ταχύτητα και την υπερδιέγερση του σύγχρονου ψηφιακού μας κόσμου, εθιζόμαστε στη ντοπαμίνη που τα likes και η εφήμερη απόλαυση επιφέρουν.