Φωτ.: Kirill Fokin / Unsplash
Η πραγματική αυτοπεποίθηση δεν χρειάζεται κοινό. Είναι η στιγμή που σταματάς να ζητάς επιβεβαίωση και αρχίζεις να απολαμβάνεις τη δική σου παρέα, ναί μόνος σου.
Snowden (2016)
Από τη μελαγχολική Νέα Υόρκη του Γούντι Άλεν μέχρι τα βουνά της Λατινικής Αμερικής και το σκοτεινό Λένινγκραντ του 1945 πέντε ταινίες που ταξιδεύουν τον θεατή σε διαφορετικούς κόσμους, αποκαλύπτοντας τα μυστήρια, τα πάθη και τις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης.
Φωτ.: Envato
Ο μόλυβδος, ένα μέταλλο που τροφοδότησε την ανάπτυξη του σύγχρονου κόσμου εξακολουθεί να δηλητηριάζει σιωπηλά εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά. Η ανεξέλεγκτη ανακύκλωση μπαταριών στις φτωχότερες χώρες έχει μετατραπεί σε μια αθέατη κρίση δημόσιας υγείας, με τοξικές εκπομπές να διαχέονται σε γειτονιές, σχολεία και σπίτια.
Wall-E (2008)
Από τον Μιγιαζάκι μέχρι την Pixar, το animation έχει πάψει προ πολλού να είναι παιδικό θέαμα. Είναι ποίηση σε κίνηση, μια τέχνη που ενώνει φαντασία και συναίσθημα. 5 αριστουργήματα που απέδειξαν ότι οι κινούμενες εικόνες μπορούν να μιλήσουν για τα πιο ανθρώπινα πράγματα: τη φιλία, τη μνήμη, την απώλεια, την ταυτότητα και τη δύναμη της ψυχής.
Το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2025 απονεμήθηκε στον Ούγγρο συγγραφέα Λάσλο Κρασναχορκάι (László Krasznahorkai), όπως ανακοίνωσε η Σουηδική Ακαδημία.
Φωτ.: Envato
Ξέχνα τα συμπληρώματα διατροφής και τα mindfulness retreats, η Σουηδία έχει ήδη βρει τη θεραπεία: καφές, φύση και ηρεμία με σκανδιναβικό design.
Φωτ.: Dan Gold
Τα παλιά έπιπλα, τα retro καφενεία και οι vintage γωνιές δεν είναι απλώς ένα trend, είναι ο τρόπος που η ψυχή μας ψάχνει για τη γαλήνη μέσα στην αυθεντικότητα.
Φωτ.: Taso Katsionis / Unsplash
Μισό αιώνα μετά τις πρώτες, χαμένες προσπάθειες, δύο φυσικοί, οι Aninda Sinha και Arnab Priya Saha, επιστρέφουν σε μια ξεχασμένη ιδέα και αποδεικνύουν ότι ακόμη κι ένας αρχαίος αριθμός όπως το π μπορεί να αποκτήσει νέα ζωή μέσα από την κβαντική θεωρία.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Το “Imbotster Syndrome” εκφράζει έναν νέο ψηφιακό φόβο: την αγωνία των επαγγελματιών ότι η γραφή τους θα θεωρηθεί προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, οδηγώντας σε μια νέα εποχή αυτολογοκρισίας, ύποπτης “τελειότητας” και στρατηγικών για να φαίνεται κανείς… πιο ανθρώπινος.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Από τα εργαστήρια του KAIST μέχρι τη Nature Electronics, η επιστήμη πλησιάζει επικίνδυνα στο να κατασκευάσει έναν εγκέφαλο από σιλικόνη. Τα memristors, τα μικροσκοπικά στοιχεία που μπορούν να “θυμούνται” και να “μαθαίνουν”, υπόσχονται έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη δε θα προσομοιώνει τη σκέψη, αλλά θα τη γεννά.
