Φωτ.: Unsplash
Το κινητό από εργαλείο έγινε ρυθμιστής της προσοχής και της διάθεσης. Η αποσύνδεση δεν είναι τεχνοφοβία, αλλά άσκηση επίγνωσης: να ξαναβάλουμε όρια, ύπνο και παρόντα χρόνο σε έναν κόσμο που μας θέλει μόνιμα απασχολημένους.
Φωτ.: Unsplash
Το creator marketing δεν είναι πια «έξτρα» διαφήμιση: είναι ο πυρήνας της. Το 2026 η διαφήμιση αφήνει το μήνυμα και περνά στη σχέση, με AI στο παρασκήνιο, in-house creators, συνδημιουργία και πληρωμές που δένουν περιεχόμενο με απόδοση.
Φωτ.: Envato
Λίγοι Ευρωπαίοι στρατιωτικοί φτάνουν στη Γροιλανδία και το ΝΑΤΟ μιλά για πιο μόνιμη παρουσία το 2026, την ώρα που ο Τραμπ επιμένει πως «η απόκτηση» δεν επηρεάζεται από ενισχύσεις.
Φωτ.: Unsplash
Το 2026 δε φέρνει μαγικές λύσεις για το κλίμα, φέρνει όμως κάτι πιο σπάνιο: τεχνολογίες που αφήνουν τη θεωρία και μπαίνουν στη σκληρή πραγματικότητα της ενέργειας, του κόστους και των ορίων.
Η ομαδική έκθεση “Beneath The Surface – Material Stories Of Displacement” στο Living Room Athens φέρνει 19 καλλιτέχνες που βλέπουν τον εκτοπισμό όχι ως είδηση, αλλά ως βιωμένη εμπειρία
Σνόουντεν και Ασάνζ ήταν κάποτε σύνορα: ήρωες ή προδότες. Σήμερα, με αλγορίθμους παντού, ο χρόνος τους δικαιώνει ή μας υπνώτισε;
Εικονογράφηση: @tompollockjr
Όταν οι νέοι αγοράζουν βινύλια, βιβλία και σημειωματάρια χωρίς αναλογικές μνήμες είναι σαν μια νοσταλγία για βάρος, διάρκεια και προσοχή, απέναντι στο αδιάκοπο scroll.
Το Ιράν καίγεται, αλλά τα διεθνή media έχουν άλλη δουλειά: να στήσουν ακόμη ένα γεωπολιτικό reality show με τίτλο «Θα μπουν οι ΗΠΑ ή όχι;»
Η Eurovision παριστάνει τη «μη πολιτική» σκηνή, αλλά όταν το Ισραήλ χρησιμοποιεί το τραγούδι ως soft power και η EBU σωπαίνει επιλεκτικά, η μουσική γίνεται άλλοθι και το χειροκρότημα, συνενοχή.
Tο εκρηκτικό ντεμπούτο της Κλαρίσε Λισπέκτορ, παρακολουθεί τη Ζοάνα σε ένα μοντερνιστικό ταξίδι ροής συνείδησης, όπου η ενηλικίωση γίνεται φιλοσοφική πάλη ανάμεσα στην επιθυμία, την ενοχή και την ωμή ανάγκη να παραμείνεις ζωντανός.
