Φωτ.: John Pratt / Unsplash
Η διετής NAVTEX της Τουρκίας δεν είναι «τεχνική αγγελία», αλλά μια αργή, μεθοδική απόπειρα να γίνει η αμφισβήτηση του Αιγαίου συνήθεια, και η συνήθεια, πολιτικό τετελεσμένο.
Ο Τραμπ λανσάρει «Συμβούλιο Ειρήνης» στο Νταβός με 19 υπογραφές, ελάχιστη ΕΕ και πολλή ασάφεια: εντυπωσιακές φωτογραφίες, θολές αρμοδιότητες, αμφίβολη επιρροή.
Κάποτε η κοπή της πίτας ήταν ένα γλυκό τελετουργικό της Πρωτοχρονιάς. Σήμερα είναι ο Ιανουάριος-Φεβρουάριος σε ατέρμονη επανάληψη: γραφείο, σύλλογος, σχολείο, γυμναστήριο, πολυκατοικία, «να πούμε μια ευχή» και πάρε άλλη μια φέτα ενοχής με άχνη.
Εικονογράφηση: @studiopuik
Το group chat ξεκίνησε σαν ψηφιακή αγκαλιά και κατέληξε να μοιάζει με ανοιχτό γραφείο: θόρυβος, ειδοποιήσεις, «πες κι εσύ κάτι» και μια μόνιμη ενοχή ότι χρωστάς αντίδραση για να αποδείξεις πως υπάρχεις.
Φωτ.: Envato
Δεν πέθανε με ανακοίνωση. Πέθανε όπως πεθαίνουν οι μεγάλες φούσκες: με απολύσεις, κλειστά στούντιο και projects που μπαίνουν στο ράφι, ενώ όλοι κοιτάνε προς την AI.
Φωτ.: Envato
Στο Νταβός ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ζήτησε τη Γροιλανδία σαν σύμμαχος, αλλά σαν πελάτης που χτυπάει το τραπέζι: «θέλουμε ένα κομμάτι πάγου για παγκόσμια προστασία» και «αν πείτε όχι, θα το θυμόμαστε».
Φωτ.: Envato
Η Κάγια Κάλλας χτυπά καμπανάκι στο Ευρωκοινοβούλιο: καμία κατάληψη εδάφους, ούτε Ουκρανία ούτε Γροιλανδία. Το πρόβλημα; το κενό λόγων-πράξης.
Φωτ.: Unsplash
Το να είσαι εκπαιδευτικός σήμερα σημαίνει να κρατάς όρθιο ένα σύστημα που ραγίζει από παντού, με μόνα σου εργαλεία την αντοχή, το φιλότιμο και την ευθύνη απέναντι στα παιδιά.
Το “διήγηΜΑΣ” ανοίγει ξανά τον φάκελο της έμφυλης βίας: εξομολόγηση, πικρό χιούμορ, λύτρωση και queer αφύπνιση.
Φωτ.: Unsplash
Νιώθεις ότι έχεις χάσει πυξίδα; Η ψυχολογία δείχνει τον δρόμο: ξεκαθάρισε αξίες, χτίσε ρεαλιστικούς στόχους και άλλαξε συνήθειες με «αν–τότε» βήματα.
