Φωτ.: Grant Whitty / Unsplash
Νέα δεδομένα δείχνουν ότι ο φόβος του θανάτου μειώνει την απόλαυση της ζωής για πολλούς· όμως η σύγχρονη παρηγορητική φροντίδα αποκαλύπτει ένα τέλος συχνά πιο γαλήνιο από τους μύθους μας.
Φωτ.: Unsplash
Ο έλεγχος είναι ψευδαίσθηση και η υπερπροσπάθεια συχνά μας απομακρύνει από αυτό που χρειαζόμαστε.
Εικονογράφηση: Artificial Vandalism
Κάπου ανάμεσα στο ξυπνητήρι και τον ύπνο η μέρα μετατράπηκε σε queue υποχρεώσεων. Ζούμε σε buffering: πάντα online, σπάνια παρόντες.
Φωτ.: Alex Simpson / Unsplash
Υπάρχει εκείνη η στιγμή που ο κόσμος μοιάζει ίδιος, αλλά εσύ δεν είσαι. Μια σιωπηλή μετατόπιση που σου ψιθυρίζει ότι ένα κεφάλαιο μόλις έκλεισε, χωρίς να ρωτήσει. Όχι, δεν είναι δράμα. Είναι απλά η ζωή που αλλάζει πίστα ενώ εσύ ακόμα ψάχνεις τον χάρτη.
Εικονογράφηση: @ggelatam
Οι μεταπτυχιακές σπουδές δεν είναι μια «αναμονή ενηλικίωσης», αλλά ένα κρίσιμο στάδιο όπου ο φοιτητής διαμορφώνει τις δεξιότητές του, επαναπροσδιορίζει την πορεία του και αποκτά τα εργαλεία για την αγορά εργασίας.
Εικονογράφηση: @tsadaq_yahu
Likes, stories και φίλτρα έχουν γίνει το νέο μέτρο της αξίας μας, ενώ πίσω από τα χαμόγελα των social media κρύβεται μια αθόρυβη επιδημία: η “νόσος της εικόνας”.
Εικονογράφηση: Freepik
Πώς η επιλογή του να αφήνεις τον έξω κόσμο από στα ακουστικά σου αποδεικνύεται όχι απλώς τεχνολογική διαφοροποίηση, αλλά φιλοσοφική στάση ζωής.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Αν σου έδιναν το χάπι της αθανασίας, θα το έπαιρνες με σκοπό να ζήσεις για πάντα;
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Οι γάτες έχουν έναν μοναδικό τρόπο να σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν τελικά εκείνες μαθαίνουν από εσένα ή εσύ από εκείνες. Όσο περισσότερο τις γνωρίζεις, τόσο περισσότερο συνειδητοποιείς ότι δεν είναι απλώς κατοικίδια, είναι δάσκαλοι μιας σοφίας απλής, αλλά θεμελιώδους. Σοφίας που δεν θα βρεις σε βιβλία ή σε σεμινάρια αυτοβελτίωσης, αλλά μέσα σε μικρές καθημερινές στιγμές μαζί τους.
Η μορφή του Χρήστου Βακαλόπουλου, έχει καταφέρει να αποκτήσει μυθικές διαστάσεις. Συγγραφέας, αρθρογράφος, μαθητής του Ρομέρ, σεναριογράφος, ο Βακολόπουλος για τα τριάντα έξι του χρόνια σε αυτή την γη δεν τα πήγε άσχημα. Εκτιμήθηκε δέοντος από τους σύγχρονούς του -πράγμα συνηθώς σπάνιο- και τα τελευταία χρόνια κάνει μία “δεύτερη” καριέρα, στην δική μας εποχή.
