Φωτ.: Naja Bertoit Jensen / Unsplash
Δημιουργήσαμε το πλαστικό για να κάνει τη ζωή μας ευκολότερη. Σήμερα τα μικροπλαστικά βρίσκονται στο φαγητό, στο νερό, στον αέρα και πλέον μέσα στο ίδιο μας το σώμα.
Εικονογράφηση: @giacomo0696
Το 2025 κατέγραψε καθαρά τη μετάβαση από το online χάος στην offline ζημιά. Πρόσωπα που έχτισαν ισχύ μέσα από αναρτήσεις, σχόλια και αλγόριθμους βρέθηκαν να διαμορφώνουν πολιτική, υγεία, ασφάλεια και ζωές.
Φωτ.: Chris Rosiak / Unsplash
Παγκάκια που έγιναν γραφεία, σκαλιά που έγιναν σαλόνια, λόφοι που έγιναν ησυχαστήρια. Εκεί, ανάμεσα σε θόρυβο και θέα, οι άνθρωποι ανακτούν τον χρόνο με μικρές στάσεις σε έναν κόσμο που τρέχει.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism / OLAFAQ
Μετά την πανδημία, η δουλειά δεν μοιάζει πια με αυτό που ξέραμε. Η ιεραρχία θόλωσε, τα όρια ζωής και εργασίας σχεδόν εξαφανίστηκαν, και το ερώτημα επιστρέφει επίμονα: η κουλτούρα ενός χώρου αλλάζει από την κορυφή ή από τους ανθρώπους που τον ζουν καθημερινά;
Εικονογράφηση: Freepik
Η συνείδηση μπορεί να μην ανήκει μόνο στον άνθρωπο. Η επιστήμη δείχνει ότι κάθε μορφή ζωής ίσως αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τον δικό της φακό.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Αν σου έδιναν το χάπι της αθανασίας, θα το έπαιρνες με σκοπό να ζήσεις για πάντα;
Φωτ.: Derek Lee / Unsplash
Σε μια πόλη που μοστράρεται σαν showroom για τουρίστες και selfies, η ωμότητα γίνεται η μόνη μας άμυνα. Το άγριο, το σπασμένο, το ιδρωμένο είναι πιο αληθινό από κάθε γυαλισμένο φίλτρο. Γιατί η πραγματική Αθήνα δεν ζει στις βιτρίνες, ζει στις ρωγμές.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism / OLAFAQ
Σε έναν κόσμο γεμάτο ασάφεια, η αστρολογία προσφέρει απαντήσεις με emojis και αστερισμούς. Είναι παρηγοριά ή αυταπάτη; Κι αν δεν φταίει ο Ερμής, ποιος φταίει;
Φωτ.: Dulana Kodithuwakku / Unsplash+
Γιατί οι άνθρωποι απολαμβάνουν να κάνουν δύσκολα πράγματα;
Εικονογράφηση: Getty Images / Unsplash+
Φαίνονται ευαίσθητοι και στοργικοί – αλλά στην πραγματικότητα θέλουν μόνο να σας χειραγωγήσουν. Πώς μπορείτε λοιπόν να αναγνωρίσετε τα προειδοποιητικά σημάδια κινδύνου;
