Φωτ.: Unsplash
Σε έναν κόσμο αλγορίθμων, subscriptions και άυλης πρόσβασης, η φυσική κατοχή ξαναγίνεται δήλωση. Όχι μαζική, αλλά απολύτως ουσιαστική.
Εικονογράφηση: @andrepitre
Ανοίγεις το κινητό για «μια γρήγορη ενημέρωση» και κλείνεις τρία λεπτά μετά θυμωμένος με την κυβέρνηση, την κοινωνία, τον πλανήτη και τον εαυτό σου που τόλμησε να πατήσει refresh.
Φωτ.: Unsplash
Τα λευκά Χριστούγεννα δε χάνονται μόνο από τον καιρό αλλά και από τη μνήμη μας, kαθώς η κλιματική αλλαγή θερμαίνει τους χειμώνες και τα δεδομένα καταρρίπτουν τον μύθο ότι “παλιά χιόνιζε περισσότερο”, η εικόνα του χιονισμένου Δεκεμβρίου μετατρέπεται από αυτονόητη πραγματικότητα σε σπάνια ανάμνηση.
Εικονογράφηση: © Γιάννης Παπαϊωάννου
Δεν έκανες τίποτα σπουδαίο, δεν έτρεχες όλη μέρα, δεν έσωσες τον κόσμο, κι όμως νιώθεις εξαντλημένος. Καλώς ήρθες στη σύγχρονη κούραση: ψηφιακή, αόρατη και απολύτως δημοκρατική.
Το βιβλίο του Sam Atkinson είναι ένας χάρτης για να καταλάβουμε τον κόσμο που μας καταλαβαίνει λιγότερο απ’ όσο νομίζουμε.
Εικονογράφηση: @u5945937942
Αντί για θεαματικές ανατροπές, η χρονιά σφράγισε αλλαγές που είχαν ήδη ξεκινήσει και πλέον έγιναν κανονικότητα: στον τρόπο που δουλεύουμε, καταναλώνουμε, κουραζόμαστε και αντέχουμε. 10 τάσεις που παγιώθηκαν χωρίς επιστροφή το 2025.
Εικονογράφηση: @skeeva
Οι “AI doomers” επιμένουν να προειδοποιούν: το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι αν τα συστήματα γίνουν τέλεια, αλλά αν η κοινωνία παραμένει επικίνδυνα απροετοίμαστη απέναντι σε μια τεχνολογία που εξελίσσεται ταχύτερα από την πολιτική, τη ρύθμιση και τη συλλογική μας κατανόηση.
Εικονογράφηση: @daswildegefolge
Το διαδίκτυο δεν εξαφάνισε τους μεσάζοντες· τους έκανε πανίσχυρους. Σήμερα, την πραγματική οικονομική ισχύ δεν την έχουν οι παραγωγοί ή οι καταναλωτές, αλλά όσοι ελέγχουν την πρόσβαση ανάμεσά τους.
Εικονογράφηση: © Γιάννης Παπαϊωάννου
Το “dark web report” σβήνει αρχικά στα μέσα Ιανουαρίου και στη συνέχεια στα μέσα Φεβρουαρίου.
Εικονογράφηση: © Γιάννης Παπαϊωάννου
Κάποτε το πεζοδρόμιο ήταν για να περπατάς. Σήμερα είναι για να στέκεσαι όρθιος, να πίνεις και να νιώθεις ότι δήθεν «συμμετέχεις». Ναι, η πόλη δεν περπατιέται πια, γιατί όλα τα πεζοδρόμια είναι “ρεζερβέ”.
