Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Προβάλλουμε την ανθρώπινη μορφή πάνω στην AI για να αντέξουμε το άγνωστο, αγνοώντας πως πίσω από τη «φωνή» της υπάρχει μόνο μια άψυχη μίμηση.
Φωτ.: © Γιάννης Παπαϊωάννου
Με το “Αποτύπωμα”, η Φένια Αποστόλου δημιουργεί έναν σκοτεινό, ποιητικό χώρο όπου η γυναικεία εικόνα αποτινάσσει τις παραμορφώσεις του χρόνου και ξαναβρίσκει τη φωνή της μέσα από την κίνηση, τη σιωπή και την καθηλωτική παρουσία της Γαβριέλλας Ανυφαντάκη.
The Voice of Hind Rajab (2025)
Όσο πλούσια κι αν είναι η ελληνική γλώσσα, η φωνή της 6χρονης Χιντ σε κάνει να μην μπορείς να γράψεις.
The Revenge Club (2025)
Από το ελληνικό “Ριφιφί” μέχρι διεθνείς πρεμιέρες γεμάτες μυστήριο και δράμα, ο τελευταίος μήνας του χρόνου έρχεται πιο πλούσιος από ποτέ στην COSMOTE TV.
Late Shift (2025)
Ένας ύμνος στο λειτούργημα του νοσηλευτή. Μία εφημερία που μας φτάνει στα όριά μας.
Φωτ.: © Γιάννης Παπαϊωάννου
Η Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη επιστρέφει με έναν ρόλο που αναμετριέται με τα όρια της υποκριτικής. Στη νέα παράσταση του Γρηγόρη Χατζάκη, η “Μαρί Αντουανέτ” γίνεται αφορμή για μια (σχεδόν) υπόγεια συζήτηση γύρω από την ταυτότητα και την εμβάθυνση στην τέχνη.
Φωτ.: Unsplash
Η Apple μπορεί επισήμως να αποφεύγει τη λέξη “AI”, όμως τα φετινά βραβεία της αποκαλύπτουν μια αλήθεια που δύσκολα κρύβεται: η τεχνητή νοημοσύνη δεν πήρε απλώς θέση δίπλα στις κορυφαίες εφαρμογές, τις διαμόρφωσε, τις απογείωσε και ουσιαστικά καθόρισε τι σημαίνει “καλύτερη εφαρμογή” το 2025.
Oh. What. Fun. (2025)
Όταν η οικογενειακή χριστουγεννιάτικη κωμωδία γίνεται πολυάσχολη πρόβα και το πνεύμα των γιορτών χάνεται μέσα στην πολυτέλεια και την υπερβολή.
Φωτ.: Alex Simpson / Unsplash
Υπάρχει εκείνη η στιγμή που ο κόσμος μοιάζει ίδιος, αλλά εσύ δεν είσαι. Μια σιωπηλή μετατόπιση που σου ψιθυρίζει ότι ένα κεφάλαιο μόλις έκλεισε, χωρίς να ρωτήσει. Όχι, δεν είναι δράμα. Είναι απλά η ζωή που αλλάζει πίστα ενώ εσύ ακόμα ψάχνεις τον χάρτη.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Kάπου ανάμεσα στο ατελείωτο scroll, τα reviews που διαφωνούν μεταξύ τους και το καλάθι που γεμίζει από ανεκπλήρωτες προσδοκίες, το μόνο που μένει στο τέλος είναι ένα παράξενο κενό, σαν να αγοράσαμε όλα τα λάθος πράγματα για όλους τους σωστούς λόγους.
