Φωτ.: Unsplash
Το LinkedIn η πλατφόρμα που χτίστηκε πάνω στην υπόσχεση της επαγγελματικής σοβαρότητας και της εμπιστοσύνης βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπο με μια κρίση αξιοπιστίας.
It's A Wonderful Life (1946)
Οι πραγματικά διαχρονικές χριστουγεννιάτικες ταινίες είναι εκείνες που αντέχουν τη φθορά του χρόνου και των ίδιων μας των αλλαγών.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Κάθε Δεκέμβρης αρχίζει με υποσχέσεις και τελειώνει με λογαριασμούς. Η χριστουγεννιάτικη υπερκατανάλωση δεν είναι οικονομία, είναι ψυχολογία.
Φωτ.: Unsplash
Τα λευκά Χριστούγεννα δε χάνονται μόνο από τον καιρό αλλά και από τη μνήμη μας, kαθώς η κλιματική αλλαγή θερμαίνει τους χειμώνες και τα δεδομένα καταρρίπτουν τον μύθο ότι “παλιά χιόνιζε περισσότερο”, η εικόνα του χιονισμένου Δεκεμβρίου μετατρέπεται από αυτονόητη πραγματικότητα σε σπάνια ανάμνηση.
Φωτ.: Unsplash
Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να απαντήσει συντονισμένα στη στεγαστική κρίση που πιέζει εκατομμύρια πολίτες: η Κομισιόν παρουσίασε στο Στρασβούργο το “Ευρωπαϊκό Σχέδιο για την Προσιτή Στέγαση”.
Εικονογράφηση: © Γιάννης Παπαϊωάννου
Κάποτε το πεζοδρόμιο ήταν για να περπατάς. Σήμερα είναι για να στέκεσαι όρθιος, να πίνεις και να νιώθεις ότι δήθεν «συμμετέχεις». Ναι, η πόλη δεν περπατιέται πια, γιατί όλα τα πεζοδρόμια είναι “ρεζερβέ”.
Εικονογράφηση: © Γιάννης Παπαϊωάννου
Η τεχνητή νοημοσύνη μπήκε στην τέχνη χωρίς να ζητήσει άδεια, ανέβηκε στα charts και τώρα μας κοιτάει ήσυχα, ενώ αναρωτιόμαστε αν η δημιουργία είναι ακόμα ανθρώπινη ή απλώς ένα καλοκουρδισμένο προϊόν.
Δολοφονήθηκε ο διάσημος σκηνοθέτης του “When Harry Met Sally” και του “Μisery”.
Φωτ.: © Γιάννης Παπαϊωάννου
Με το “Αποτύπωμα”, η Φένια Αποστόλου δημιουργεί έναν σκοτεινό, ποιητικό χώρο όπου η γυναικεία εικόνα αποτινάσσει τις παραμορφώσεις του χρόνου και ξαναβρίσκει τη φωνή της μέσα από την κίνηση, τη σιωπή και την καθηλωτική παρουσία της Γαβριέλλας Ανυφαντάκη.
Pillion (2025)
5 σκηνοθέτες, πέντε πρώτα βήματα, πέντε ταινίες που δεν ψάχνουν να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Mέσα από παιδικές μνήμες, BDSM ρομάντζo, docu-fiction τοιχογραφίες, κωμικές καταιγίδες και κινούμενα όνειρα, το σινεμά θυμάται ξανά τον πιο παλιό του ρόλο: να ανοίγει δρόμους που δεν υπήρχαν πριν.
