Εικονογράφηση: @wolt
Το 2026 δεν θα φοβόμαστε τον πόλεμο, αλλά την «αποτελεσματικότητα»· μια λέξη που υπόσχεται πρόοδο και παραδίδει φόβο, σιωπή και λιγότερους ανθρώπους.
Εικονογράφηση: @skeeva
Οι “AI doomers” επιμένουν να προειδοποιούν: το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι αν τα συστήματα γίνουν τέλεια, αλλά αν η κοινωνία παραμένει επικίνδυνα απροετοίμαστη απέναντι σε μια τεχνολογία που εξελίσσεται ταχύτερα από την πολιτική, τη ρύθμιση και τη συλλογική μας κατανόηση.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Προβάλλουμε την ανθρώπινη μορφή πάνω στην AI για να αντέξουμε το άγνωστο, αγνοώντας πως πίσω από τη «φωνή» της υπάρχει μόνο μια άψυχη μίμηση.
Εικονογράφηση: @luanadmg
Στον 21ο αιώνα η ανθρωπότητα μοιάζει πιο συνδεδεμένη από ποτέ και ταυτόχρονα πιο διχασμένη. Η τεχνολογία που υποσχέθηκε να ενώσει τους ανθρώπους έχει μετατραπεί σε μηχανισμό απομόνωσης, ο δημόσιος διάλογος σε πεδίο μάχης και η ταυτότητα σε όπλο.
Saw (2004)
6 ταινίες αποκαλύπτουν πως ο πραγματικός φόβος ζει μέσα μας, όχι έξω από εμάς.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism / OLAFAQ
Η ταχύτητα του 2025 δε μας έκανε πιο αποφασιστικούς, μας έκανε πιο διστακτικούς. Ανάμεσα στο φόβο της αποτυχίας και την υπερφόρτωση των δυνατοτήτων, μαθαίνουμε ξανά τι σημαίνει να διαλέγεις και να ζεις.
Εικονογράφηση: @u1418274631
Μας είπαν «φέρε τον εαυτό σου στη δουλειά» κι εμείς το πιστέψαμε. Όμως πίσω από το σύνθημα της αυθεντικότητας κρύβεται μια νέα μορφή ελέγχου: εταιρείες που ζητούν την ψυχή μας στο όνομα της “ελευθερίας”. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν ήταν πιο ριψοκίνδυνο να είσαι ο εαυτός σου στο γραφείο.
Φωτ.: Unsplash
Στα social media το γελοίο πουλάει πιο πολύ από την αλήθεια. Χιλιάδες βίντεο με “αστεία” κατοικίδια κρύβουν στην πραγματικότητα φόβο, άγχος και πόνο. Μια κουλτούρα που βαφτίζει την κακομεταχείριση «διασκέδαση» μάς αφορά όλους, γιατί αποκαλύπτει πόσο εύκολα θυσιάζουμε την ευημερία των ζώων στον βωμό των views.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Ας μιλήσουμε για τις δικαιολογίες μας, τα φανταστικά σενάρια καταστροφής και το πώς ένα μικρό βήμα μπορεί να αλλάξει τα πάντα.
Εικονογράφηση: @HorriblePete
Στην εποχή που ένα tweet μπορεί να σε θάψει πιο γρήγορα κι από χιονοστιβάδα, γεννήθηκε μια νέα παράνοια: το “Cancellation OCD”. Δεν είναι διάγνωση, είναι τρόπος ζωής: να ξαναδιαβάζεις δέκα φορές μια ανάρτηση, να τη δείχνεις σε φίλους για έγκριση και πάλι να ιδρώνεις μήπως, χρόνια μετά, βρεθεί κάποιος να σε σβήσει.
