Ο Νίκος Καββαδίας είναι από τους ελάχιστους που δικαιούνται τον τίτλο του απόλυτα βιωματικού ποιητή. “Ιδανικός και ανάξιος” μα πάντα ελεύθερος. Ο ποιητής που αγάπησε τη θάλασσα, τον Γκόγια και τα κορίτσια.
Από τον Γιάννη Ρίτσο, στον Γιώργο Ιωάννου, κι από την Λιλή Ζωγράφου στον Γιώργο Μανιάτη. Πώς έχουν απεικονίσει τα γεγονότα του Πολυτεχνείου οι πεζογράφοι και οι ποιητές της εποχής.
Η Patti Smith, η οποία δεν έχει σχολιάσει ακόμα την αφαίρεση, επί δεκαετίες υπερασπιζόταν αδέξια την προσπάθειά της να διεκδικήσει μια άλλη ερμηνεία στην ρατσιστική προσφώνηση.
Artwork: Olafaq Staff
Από το βιβλίο Ποιήματα, μετάφραση Κώστας Γιαννουλόπουλος και Φώτης Αθέρας, Eκδόσεις Νεφέλη, 1982.
«Μπαμπά, έπρεπε να σε σκοτώσω. Πέθανες πριν βρω τον χρόνο… Ich, ich, ich, ich, Με το ζόρι μπορούσα να μιλήσω. Νόμιζα πως κάθε Γερμανός ήσουν εσύ. Και η γλώσσα πρόστυχη.»
Ο Paul Verlaine και ο Arthur Rimbaud (καθιστοί, αριστερά), στο έργο του Henri Fantin-Latour "Δίπλα στο τραπέζι", 1872.
Η σχέση τους τελείωσε με ένα χαστούκι στο πρόσωπο με ένα βρεγμένο ψάρι.
Artwork: Αγγελική Βρεττού / Olafaq
Από το βιβλίο “Με το πρόσωπο στον τοίχο”, Εκδόσεις Κέδρος, 1952.
Φωτ.: Harrison Forman, 1937 | To Blood Alley επίσημα γνωστό ως Rue Chu Pao-san, ήταν ένας δρόμος διαβόητος για τα μπαρ και τις πόρνες που επισκέπτονταν ξένοι ναύτες και στρατιώτες πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου (1937-1945)
Από το βιβλίο “Ανθολογία Ερωτικής Λατινοαμερικάνικης Ποίησης”, μετάφραση Γιάννης Σουλιώτης, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2018.
Ζωγραφική: Wendy McBride, David Brayne | Kολάζ: Olafaq Staff
Από το βιβλίο “Ο Δύσκολος Θάνατος”, εκδόσεις Νεφέλη, 2007.
Artwork: Olafaq Staff
Από την συλλογή “Ποιήματα”, σε μετάφραση Βερονίκης Δαλακούρα, Εκδόσεις Νεφέλη, 1982.
