Από τον “Fugitive Slave Act” μέχρι τον ICE, η Αμερική αποδεικνύει πως αλλάζει εργαλεία, όχι ένστικτα, και πως ο διχασμός μπορεί να βαφτίζεται πάντα «νόμος και τάξη».
Ο Τραμπ λανσάρει «Συμβούλιο Ειρήνης» στο Νταβός με 19 υπογραφές, ελάχιστη ΕΕ και πολλή ασάφεια: εντυπωσιακές φωτογραφίες, θολές αρμοδιότητες, αμφίβολη επιρροή.
Φωτ.: Envato
Στο Νταβός ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ζήτησε τη Γροιλανδία σαν σύμμαχος, αλλά σαν πελάτης που χτυπάει το τραπέζι: «θέλουμε ένα κομμάτι πάγου για παγκόσμια προστασία» και «αν πείτε όχι, θα το θυμόμαστε».
Φωτ.: @u5432538761
Ο Τραμπ λανσάρει «Συμβούλιο της Ειρήνης» σαν reality: πρόεδρος ο ίδιος, είσοδος με 1 δισ. δολάρια. Ιδιωτικοποίηση της σταθερότητας.
Φωτ.: Envato
Λίγοι Ευρωπαίοι στρατιωτικοί φτάνουν στη Γροιλανδία και το ΝΑΤΟ μιλά για πιο μόνιμη παρουσία το 2026, την ώρα που ο Τραμπ επιμένει πως «η απόκτηση» δεν επηρεάζεται από ενισχύσεις.
Εικονογράφηση: @robo717
Για χρόνια ο αμερικανικός καπιταλισμός παρουσιαζόταν ως σύστημα απόστασης: το κράτος παρατηρεί, η αγορά αποφασίζει, οι επιχειρήσεις επιβιώνουν ή αποτυγχάνουν μόνες τους, το 2025 το κράτος μπήκε στο παιχνίδι.
Στον κόσμο του Ντόναλντ Τραμπ, η πολιτική δεν παρουσιάζεται ως πεδίο επιλογών, αλλά ως μονόδρομος επιβίωσης. Το «There Is No Alternative» δεν λειτουργεί πια ως οικονομικό δόγμα, αλλά ως αφήγημα εξουσίας που μετατρέπει τον φόβο σε επιχείρημα και την αναγκαιότητα σε άλλοθι.
Φωτ.: Markus Spiske / Unsplash
Η κλιματική κρίση είναι εδώ πιο ορατή από ποτέ, αλλά το συλλογικό σχέδιο για την αντιμετώπισή της μοιάζει να έχει διαλυθεί.
Εικονογράφηση: @giacomo0696
Το 2025 κατέγραψε καθαρά τη μετάβαση από το online χάος στην offline ζημιά. Πρόσωπα που έχτισαν ισχύ μέσα από αναρτήσεις, σχόλια και αλγόριθμους βρέθηκαν να διαμορφώνουν πολιτική, υγεία, ασφάλεια και ζωές.
O κυβερνήτης της Καλιφόρνια βγαίνει στην πρώτη γραμμή απέναντι στον Πρόεδρο Τραμπ και ζυγίζει τις δυνάμεις του, ώστε να ηγηθεί της Δημοκρατικής παράταξης.
