Όταν οι κανόνες της ζωής μας πνίγουν και μας κλέβουν τη χαρά.
Όταν οι κανόνες της ζωής μας πνίγουν και μας κλέβουν τη χαρά.
Όταν οι κανόνες της ζωής μας πνίγουν και μας κλέβουν τη χαρά.
Κάπου ανάμεσα στο ξυπνητήρι και τον ύπνο η μέρα μετατράπηκε σε queue υποχρεώσεων. Ζούμε σε buffering: πάντα online, σπάνια παρόντες.
Το να είσαι εκπαιδευτικός σήμερα σημαίνει να κρατάς όρθιο ένα σύστημα που ραγίζει από παντού, με μόνα σου εργαλεία την αντοχή, το φιλότιμο και την ευθύνη απέναντι στα παιδιά.
Στις Φιλιππίνες, μια γειτονιά θάφτηκε κάτω από απορρίμματα. Δεν ήταν «ατύχημα», αλλά το αναμενόμενο τέλος ενός τρόπου ζωής που πετά ανθρώπους μαζί με τα σκουπίδια του.
Η Ελλάδα, πιστή στις παραδόσεις της, μπαίνει ξανά σε λειτουργία μπλόκου: Tρακτέρ στους δρόμους, νεύρα στα κόκκινα, GPS σε κατάθλιψη. Ένα ετήσιο ριμέικ όπου όλοι ξέρουν το φινάλε, αλλά κανείς δεν αλλάζει σενάριο.
Μεγαλωμένη μέσα στην τεχνολογία, η Gen Z δεν φοβάται τις μηχανές. Φοβάται την ευκολία τους και το πόσο αθόρυβα μπορεί να της μουδιάσουν τη σκέψη.
Η κουλτούρα δεν στέκεται απέναντι στην παγκοσμιοποίηση με νοσταλγία, αλλά με παρουσία.
Σε έναν κόσμο έντασης και ταχύτητας, η ευγένεια δεν είναι αδυναμία αλλά μια χαμηλόφωνη, επίμονη πράξη αντίστασης με βαθιά πολιτικό και υπαρξιακό βάρος.
Στην υπόλοιπη Ευρώπη οι τριαντάρηδες χτίζουν εταιρείες, κυβερνούν χώρες και αλλάζουν τεχνολογίες. Στην Ελλάδα, η ίδια ηλικία αντιμετωπίζεται ακόμα σαν μεταβατικό στάδιο.
Το “Survivor” έγινε φαινόμενο επειδή είναι εντυπωσιακό και επειδή μοιάζει οικείο: σαν να παρακολουθούμε τη χώρα να ξαναπαίζει την ίδια της την ιστορία, σε μορφή τηλεοπτικού αγωνίσματος.