Oh. What. Fun. (2025)
Όταν η οικογενειακή χριστουγεννιάτικη κωμωδία γίνεται πολυάσχολη πρόβα και το πνεύμα των γιορτών χάνεται μέσα στην πολυτέλεια και την υπερβολή.
Φωτ.: Alex Simpson / Unsplash
Υπάρχει εκείνη η στιγμή που ο κόσμος μοιάζει ίδιος, αλλά εσύ δεν είσαι. Μια σιωπηλή μετατόπιση που σου ψιθυρίζει ότι ένα κεφάλαιο μόλις έκλεισε, χωρίς να ρωτήσει. Όχι, δεν είναι δράμα. Είναι απλά η ζωή που αλλάζει πίστα ενώ εσύ ακόμα ψάχνεις τον χάρτη.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Kάπου ανάμεσα στο ατελείωτο scroll, τα reviews που διαφωνούν μεταξύ τους και το καλάθι που γεμίζει από ανεκπλήρωτες προσδοκίες, το μόνο που μένει στο τέλος είναι ένα παράξενο κενό, σαν να αγοράσαμε όλα τα λάθος πράγματα για όλους τους σωστούς λόγους.
Φωτ.: Envato
Βινύλια, σημειώσεις, μπλουζάκια από φεστιβάλ, καλώδια για συσκευές που δεν παίζουν πια. Οι κούτες των Millennials στοιβάζονται στα πατρικά σαν άηχα μνημεία μιας ζωής που δεν έκλεισε ποτέ το κεφάλαιο.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Το FOFO (Fear Of Finding Out) εξηγεί γιατί φοβόμαστε να μάθουμε την αλήθεια, ειδικά όταν αφορά εμάς και γιατί αυτή η άρνηση, είναι συχνά πιο συνηθισμένη στις γυναίκες, δεν είναι αδυναμία αλλά μηχανισμός επιβίωσης που χρειάζεται κατανόηση.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Το influencer culture που υποσχέθηκε ελευθερία, δημιουργικότητα και δουλειά χωρίς αφεντικά αποδεικνύεται σήμερα μια λεπτοδουλεμένη αυταπάτη: Στη θέση του προϊσταμένου μπήκε ο αλγόριθμος, επιβάλλοντας μια νέα, αθόρυβη αλλά απολύτως εξαντλητική μορφή εργασιακής εξάρτησης.
Φωτ.: Envato
Η τελευταία υπερπανσέληνος του 2025, η λεγόμενη “Κρύα Σελήνη” θα ανέβει απόψε στον ουρανό, πιο φωτεινή, πιο κοντινή και πιο επιβλητική από κάθε άλλη φορά μέσα στη χρονιά.
Από τη γεωπολιτική δύναμη του κινηματογράφου μέχρι τις προσωπικές εξομολογήσεις ενός θρύλου και από τα αυτοβιογραφικά σκοτάδια της Μέσης Ανατολής έως τις έμφυλες αναγνώσεις του ελληνικού σινεμά, πέντε βιβλία ανοίγουν έναν νέο, πολυδιάστατο διάλογο με την έβδομη τέχνη.
Pillion (2025)
5 σκηνοθέτες, πέντε πρώτα βήματα, πέντε ταινίες που δεν ψάχνουν να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Mέσα από παιδικές μνήμες, BDSM ρομάντζo, docu-fiction τοιχογραφίες, κωμικές καταιγίδες και κινούμενα όνειρα, το σινεμά θυμάται ξανά τον πιο παλιό του ρόλο: να ανοίγει δρόμους που δεν υπήρχαν πριν.
Οι Decius έρχονται στην Αθήνα με το εκρηκτικό τους μείγμα acid house, disco και punk αταξίας, για μια νύχτα όπου η χορευτική λύτρωση συναντά την απόλυτη αποδόμηση της κανονικότητας.
