Φωτ.: Clay Banks / Unsplash
Μετά την αθώωση του George Zimmerman, στις 13 Ιουλίου του 2013, η Alicia Garza έγραψε στο Facebook: «black people. I love you. I love us. Our lives matter».
Artwork: Olaf@ck Staff
Μες στο κεφάλι του κυρ Ηλία, που η ανατολή ενός καινούργιου κόσμου τον αφήνει αδιάφορο, αν όχι φοβισμένο.
Artwork: Γιάννης Καρδάσης / Olafaq
Είναι απλά μία ακόμα απόδειξη ότι το αφήγημα του ρατσισμού και των προκαταλήψεων είναι τόσο βαθιά ριζωμένο, που θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να απαλλαγούμε από αυτό.
The Independent@YouTube
«Όπως μας υπενθύμισαν τα τελευταία χρόνια, οι ελευθερίες μας κινδυνεύουν από το μίσος του ρατσισμού που παραμένει μια πολύ ισχυρή δύναμη».
Φωτ.: Marius Christensen / Unsplash
Σήμερα Σάββατο 27/5 και αύριο Κυριακή 28/5, στην ειδικά διαμορφωμένη περιοχή στο πάρκινγκ του Κατράκειου Θεάτρου.
Ο σημαντικός μουσικός και band leader της τζαζ σκηνής στη Νέα Ορλεάνη, Dave Bartholomew (Φωτ.: Charles L. Franck /Franck Bertacci Photograph Collection)
Ο Ίντρις Έλμπα και η σύζυγός του, Σαμπρίνα Ντάουρε Έλμπα θα είναι συμπαραγωγοί ντοκιμαντέρ για τον ρατσισμό στη μουσική βιομηχανία, σε συνεργασία με τα CBC και BBC.
Φράχτης στον Έβρο. Φωτ.: Δημήτρης Παπαμήτσος / Eurokinissi
Οι τσιμεντένιοι φράχτες της Ευρώπης ενισχύουν την ακροδεξιά ρητορική της ξενοφοβίας. Και η ξενοφοβία υψώνει ψυχολογικά τείχη, αόρατα μα τόσο απροσπέλαστα.
Artwork: Gisele Murias
Η προσπάθεια να λογοκριθούν έργα του παρελθόντος με προβληματικούς χαρακτηρισμούς και λέξεις που αποπνέουν ρατσισμό συντείνει στην καταπολέμηση των φυλετικών ζητημάτων ή αντιθέτως συσκοτίζει τις ιστορικές τους ρίζες;
Το Μίσος, 1995
H αριστουργηματική ταινία “Το Μίσος” είναι ένα διαχρονικό σχόλιο για τους απανταχού αστικούς απόκληρους και μια κριτική στο παρελθόν της ίδιας της Γαλλίας.
Σε πολλές περιπτώσεις η ποίηση ευαισθητοποιείται από τα ανθρώπινα δεινά, συμπορεύεται και κινητοποιεί.
