Ο Περσικός Κόλπος θυμίζει ξανά ότι η παγκόσμια οικονομία εξακολουθεί να αναπνέει μέσα από έναν στενό θαλάσσιο διάδρομο: τα Στενά του Ορμούζ.
Εικονογράφηση: @cyberddp
Ο επόμενος αγώνας ισχύος δεν αφορά πυραύλους, αλλά υπολογιστική ισχύ σε τροχιά, και το ερώτημα δεν είναι ποιος θα φτάσει πρώτος στο διάστημα, αλλά ποιος θα ελέγχει τα δεδομένα από εκεί πάνω.
Εικονογράφηση: Artificial Vandalism
Η «άτυπη» συμφωνία Ουάσινγκτον–Μόσχας για τα πυρηνικά μοιάζει με διπλωματικό θέατρο: χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς έλεγχο, με μόνο αποτέλεσμα την ψευδαίσθηση ασφάλειας.
ΗΠΑ και Ρωσία αντάλλαξαν χαμόγελα, hashtags και τη λέξη «εποικοδομητική», χωρίς ούτε μία δέσμευση. Η ειρήνη έμεινε εκτός κάδρου, αλλά το PR έγραψε ιστορία.
Ο Ethan Hawke καταδίκασε το σημερινό πολιτικό κλίμα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Από τον “Fugitive Slave Act” μέχρι τον ICE, η Αμερική αποδεικνύει πως αλλάζει εργαλεία, όχι ένστικτα, και πως ο διχασμός μπορεί να βαφτίζεται πάντα «νόμος και τάξη».
Φωτ.: Envato
Στο Νταβός ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ζήτησε τη Γροιλανδία σαν σύμμαχος, αλλά σαν πελάτης που χτυπάει το τραπέζι: «θέλουμε ένα κομμάτι πάγου για παγκόσμια προστασία» και «αν πείτε όχι, θα το θυμόμαστε».
Φωτ.: Envato
Η Κάγια Κάλλας χτυπά καμπανάκι στο Ευρωκοινοβούλιο: καμία κατάληψη εδάφους, ούτε Ουκρανία ούτε Γροιλανδία. Το πρόβλημα; το κενό λόγων-πράξης.
Φωτ.: @u5432538761
Ο Τραμπ λανσάρει «Συμβούλιο της Ειρήνης» σαν reality: πρόεδρος ο ίδιος, είσοδος με 1 δισ. δολάρια. Ιδιωτικοποίηση της σταθερότητας.
Φωτ.: Unsplash
Αν οι ΗΠΑ «πάρουν» τη Γροιλανδία, το ΝΑΤΟ δεν πεθαίνει από εχθρούς, αλλά από αυτοάνοσο: συμμαχία σπουδαίων αξιών, με δικαίωμα εισβολής και κατοχής.
