Κάποτε υπήρξαν δύο άντρες. Ο ένας ήταν δυνατός, ο άλλος όχι. Ο ένας ήταν νέος, ο άλλος είχε αρχίσει να γερνάει. Ο ένας είχε διαιωνίσει το είδος, ο άλλος όχι.
Η σχέση πατέρα και γιου είναι ίσως από τις πιο συγκεχυμένες, τις πιο χαώδεις σχέσεις που υπάρχουν. Είναι μια σχέση απρόβλεπτη. Μία σχέση σπανίως ισορροπημένη και σε διαρκή εκκρεμότητα. Μία σχέση που παραπαίει ανάμεσα στην αγάπη και τον σχεδόν διηνεκή ανταγωνισμό.
Τι ακριβώς σημαίνει Διάρκεια; Τι ακριβώς σημαίνει ότι κάτι διαρκεί πολύ; Και πόσο ακριβώς είναι αυτό το πολύ; Είναι τρία δευτερόλεπτα, εφτά ώρες, πέντε μήνες, σαράντα δύο χρόνια ή μήπως είναι Πάντα;
Φωτ.: Γιάννης Παπαϊωάννου / Olafaq
Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου “Ο εραστής του Ντεβ Μάρτιν” μιλήσαμε με έναν συγγραφέα που εξερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις, την τέχνη και την αναζήτηση της ταυτότητας, πάντα μέσα από μια εξαιρετική και πρωτότυπη αφήγηση.
Σας έχει τύχει ποτέ να δείτε έναν άνθρωπο στον δρόμο, σε ένα καφέ, στο μετρό, οπουδήποτε τέλος πάντων, να τον δείτε για λίγο όμως, να περνάει από μπροστά σας για λίγο, και αυτός ο άνθρωπος για κάποιον παράξενο λόγο να «έχει γράψει» μέσα σας, και μετά, για κάποιον εξίσου παράξενο λόγο, να σκέφτεστε αυτόν τον άνθρωπο;
