Ο Απρίλιος στο Ertflix φέρνει πέντε ταινίες που κινούνται σε διαφορετικούς κόσμους αλλά συναντιούνται στην ένταση. Ιστορίες που ξεκινούν από το προσωπικό και φτάνουν στο συλλογικό, από τις παγωμένες Άλπεις μέχρι δυστοπικά σύμπαντα και ιστορικές διαδρομές. Κάθε επιλογή ανοίγει μια διαφορετική συζήτηση, κάθε ταινία αφήνει κάτι που μένει. 

“Η Ανατομία μίας Πτώσης”, της Ζιστίν Τριέ 

Τον τελευταίο χρόνο η Σάντρα, μια Γερμανίδα συγγραφέας, ο Γάλλος σύζυγός της Σάμουελ και ο εντεκάχρονος γιος τους Ντάνιελ ζουν σε μια απομακρυσμένη πόλη στις γαλλικές Άλπεις. Όταν ο σύζυγος βρίσκεται νεκρός στο χιόνι, γεννάται το ερώτημα αυτοκτόνησε ή σκοτώθηκε. Η αιτία θανάτου μένει αδιευκρίνιστη και η συνοδοιπόρος του θεωρείται αυτόματα η κύρια ύποπτη. Γρήγορα μεταφερόμαστε στο περιβάλλον της αίθουσας κι εκεί η δίκη ξεπερνάει τη διερεύνηση των συνθηκών του θανάτου. Μετατρέπεται σε ένα ταξίδι στα βάθη της συγκρουσιακής σχέσης του ζευγαριού. 

Kαταλύτης για την επιτυχία όσων είχε σχεδιάσει η Τριέ είναι η Σάντρα Ούλερ (Toni Erdmann, Στους Διαδρόμους). Με γερμανική πειθαρχία, ισχυρή αίσθηση του εγώ κι ένα λάγνο βλέμμα που αποπροσανατολίζει τον θεατή δίνει ίσως τη σπουδαιότερη ερμηνεία της μέχρι τώρα καριέρας της. Πραγματικά μαγνητίζει και δεν αφήνει περιθώρια να αντιληφθούμε αν όντως είναι αθώα ή ένοχη. Η ίδια γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα την έκβαση των γεγονότων και καλείται να συμβιβαστεί πρώτα απ΄όλα με τον ίδιο της τον εαυτό, καθώς η εσωτερική σύγκρουση αποτελεί τον κρατήρα του ηφαιστείου που είναι έτοιμος να εκραγεί.

“R.M.N”, του Κριστιάν Μουντζίου 

Ο Ματίας επιστρέφει από τη Γερμανία, στην οποία είχε πάει για δουλειά. Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και ετοιμάζεται η σχολική γιορτή. Ο μικρός γιος του έχει κλονιστεί βαθιά και ο πατέρας θεωρεί πως γνωρίζει τον δρόμο για να ξορκίσει τους φόβους του. Η μητέρα χαμηλών τόνων προσπαθεί να δώσει αίσθηση ασφάλειας στο παιδί. Σε μία πατριαρχική κοινωνία όμως μετράει όμως ο γιος να «μη γίνει αδερφή», ακόμα κι αν το πλέξιμο μπορεί να τον ηρεμεί και να λυτρώνει τη ψυχή και τα τραύματά της. Η ευαισθησία από την μία και ο «τεχνητός ανδρισμός» από την άλλη, που εξισώσει τους άνδρες με τα άγρια ζώα. Η αλληγορία και οι συμβολισμοί αγγίζουν από την παράδοση μέχρι την εκκλησία και την πολιτική. 

Σε μία βαθιά συντηρητική κοινωνία δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για τρίτους. Από την κριτική των πολιτών δε ξεφεύγει η «Δύση» και οι πρακτικές της που φτωχοποίησαν την κοινότητά τους με τις πρακτικές και τις αποφάσεις τους, αλλά ως εξιλαστήρια θύματα βλέπουν τρεις εργάτες από τη Σρι Λάνκα, που έρχονται να εργαστούν με τον κατώτατο μισθό για να μην τους λείψει το ψωμί καμία ημέρα. Το πνεύμα του λόγου του Θεού πηγαίνει περίπατο («μπορούν να είναι παιδιά του Θεού στη χώρα τους») και απαιτούν τη θυσία των κατατρεγμένων για να επιστρέψει η ομαλότητα στην καθημερινότητά τους.

“Oι Άγριες Μέρες μας”, του Βασίλη Κεκάτου 

Στην πολυαναμενόμενη πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Βασίλης Κεκάτος λέει μια ιστορία νεανικής ορμής και επανάστασης, κινηματογραφεί εκθαμβωτικά ένα road movie ενηλικίωσης με όχημα το «μαζί». Με τη Δάφνη Πατακιά να ηγείται ενός αστραφτερού καστ και μερικούς guest-έκπληξη, αυτή είναι η ταινία του καλοκαιριού (και κάθε καλοκαιριού).

“Blade Runner 2049”, του Ντενί Βιλνέβ 

Ο νεαρός Blade Runner K έρχεται αντιμέτωπος με ένα μυστικό θαμμένο για δεκαετίες. Μία ανακάλυψη που απειλεί να αλλάξει τα πάντα. Η έρευνα τον οδηγεί σε έναν άνθρωπο-φάντασμα. Ο Rick Deckard έχει εξαφανιστεί εδώ και τριάντα χρόνια. Η αναζήτηση γίνεται προσωπική. Η ταινία κέρδισε δύο Όσκαρ και μας καλεί στον κόσμο με όπλο την ταχύτητα εξέλιξης των γεγονότων και τα εξαιρετικά εφέ της.

“Gandhi”, του Ρίτσαρντ Ατένμπορο  

O Ρίτσαρντ Ατένμπορο κινείται μέσα στην παράδοση της ιστορικής βιογραφίας του βρετανικού κινηματογράφου και συνδυάζει έξοχα το επικό με το κοινωνικοπολιτικό στοιχείο. Τιμήθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο για εκείνη την εποχή, με 8 βραβεία Όσκαρ. Ένα συγκινητικό πορτραίτο του σπουδαίου φιλειρηνιστή ηγέτη.

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram