Φωτ.: Rino Falstad / Unsplash
Για δεκαετίες κατεδαφίζαμε ό,τι γερνούσε. Σήμερα, με στεγαστική κρίση, κλιματικό άγχος και άδεια κτίρια παντού, η «δεύτερη ζωή» των κτιρίων παύει να είναι τάση και γίνεται ανάγκη.
Φωτ.: David Kristianto / Unsplash
Ξεχάστε τα κοντέινερ και τους τόνους χάλυβα. Η νέα κινεζική υπερδύναμη δεν έρχεται με απειλές, αλλά με animation, videogames και παιχνίδια που κολλάνε. Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβεις, έχει ήδη μπει στο σαλόνι σου.
Ο Darren Aronofsky χρησιμοποιεί την AI για να ξαναρωτήσει ποιος γράφει την ιστορία και με ποια εργαλεία.
Όταν τα views μηδενίζονται, το TikTok σιωπά και κανείς δεν ξέρει αν φταίει ο server ή η εξουσία, το shadowbanning μοιάζει ξανά με θεωρία, και άλλοθι.
Φωτ.: Unsplash
Η επιλογή του dumbphone είναι μια ριζική και ίσως παρεξηγημένη, μορφή πολύπλευρης απώλειας.
Φωτ.: Dave Ηoefler / Unsplash
Το 2026 προμηνύεται ως η χρονιά όπου το μέταλλο-κλειδί της ενεργειακής μετάβασης, το λίθιο παύει να αντιμετωπίζεται ως πρόσκαιρο πρόβλημα τιμών και γίνεται ξανά στρατηγικό ζήτημα: για την ηλεκτροκίνηση, την αποθήκευση ενέργειας και τη γεωπολιτική ασφάλεια των αλυσίδων εφοδιασμού.
Οι απειλές Τραμπ επαναφέρουν το σενάριο πολέμου με το Ιράν ως «επιλογή», αποκαλύπτοντας ότι καμία στρατιωτική διαδρομή δεν υπόσχεται έλεγχο, έξοδο ή παγκόσμια σταθερότητα.
Inception (2010)
Από το Clueless μέχρι το το Before Sunrise και τον ονειρικό λαβύρινθο του Inception, οι φετινές προσθήκες στο National Film Registry διασώζουν στιγμές συλλογικής μνήμης που καθόρισαν το πως βλέπουμε, σκεφτόμαστε και αφηγούμαστε τον κόσμο.
Η νέα ισραηλινή επιχείρηση στη Ράφα δείχνει πόσο εύθραυστη παραμένει η εκεχειρία στη Γάζα, με την ειρήνη να μοιάζει περισσότερο με πολιτική διακήρυξη παρά με πραγματικότητα στο έδαφος.
Sirat (2025)
Σε μια πόλη που πενθεί και σε μια στιγμή που η πραγματικότητα βαραίνει περισσότερο από το σινεμά, το “Sirat” του Ολιβιέ Λασέ έρχεται ως παρηγοριά και κατάβαση στο απόκοσμο.
