Φωτ.: Lance Anderson / Unsplash
Το Rock and Roll Hall of Fame παρουσιάζεται ως θεματοφύλακας μνήμης, αλλά στην πράξη λειτουργεί ως φίλτρο: αποφασίζει ποιοι καλλιτέχνες περνούν από την επιρροή στο πάνθεον και ποιοι μένουν για πάντα στο περιθώριο.
Φωτ.: Iulia Alexandra Magheru
Λίγο πριν τη συναυλία της 6ης Φεβρουαρίου στο Ωδείο Αθηνών, ο ambient συνθέτης Abul Mogard μιλά στο OLAFAQ για τη μνήμη, τα drones και τους «ήχους που χρειάζονται χρόνο».
Η Eurovision παριστάνει τη «μη πολιτική» σκηνή, αλλά όταν το Ισραήλ χρησιμοποιεί το τραγούδι ως soft power και η EBU σωπαίνει επιλεκτικά, η μουσική γίνεται άλλοθι και το χειροκρότημα, συνενοχή.
Φωτ.: Blocks / Unsplash
Η μουσική εδώ και αιώνες μας δείχνει μια άλλη αλήθεια: ότι ο χρόνος δεν είναι μόνο μέτρο, αλλά αρμονία.
Ένα κομμάτι των Queen που έμεινε κρυμμένο για πάνω από μισό αιώνα ετοιμάζεται να ακουστεί για πρώτη φορά, καθώς ο Μπράιαν Μέι αποκαλύπτει ένα χαμένο τραγούδι από την εποχή του Queen II, ανοίγοντας ένα απρόσμενο παράθυρο στο πιο μυστηριώδες κεφάλαιο της ιστορίας του συγκροτήματος.
Ξετυλίγοντας το μυστήριο του γιατί τόσοι πολλοί εμφανίζονται ξαφνικά… “μεγαλύτεροι” στο Spotify.
Πέθανε στα 80 του ο θρύλος της reggae Τζίμι Κλιφ, ο καλλιτέχνης που μαζί με τον Μπομπ Μάρλεϊ σύστησε στο παγκόσμιο κοινό τη reggae, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη κληρονομιά περισσότερων από έξι δεκαετιών στη μουσική και τον πολιτισμό.
Όταν ένα άλμπουμ δεν κυκλοφορεί απλώς στη Γη, αλλά εκπέμπεται στο διάστημα από την ίδια κεραία που αποκάλυψε το αποτύπωμα της γέννησης του σύμπαντος, τότε η μουσική παύει να είναι ήχος και γίνεται μήνυμα. Το “Liminal” των Brian Eno και Beatie Wolfe κυκλοφορεί κι αφήνει το αποτύπωμά τους διαγαλαξιακά.
Η Ιταλία αποχαιρετά μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της: η Ορνέλα Βανόνι, η “κυρία του ιταλικού τραγουδιού” με την αβίαστη ειρωνεία και τη βαθιά μελαγχολική ερμηνεία, έφυγε από τη ζωή στα 91 της χρόνια, αφήνοντας πίσω μια πορεία που έμοιαζε να μην τελειώνει ποτέ.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism / OLAFAQ
Ένα τραγούδι αρκεί για να αλλάξει τον παλμό μας, να ξυπνήσει μνήμες και να μεταμορφώσει το μέσα μας, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς προσπάθεια, μόνο με τη δύναμη μιας μελωδίας που ξέρει να βρίσκει τον δρόμο προς το συναίσθημα.
