Ο Baxter Dury δεν υπήρξε ποτέ ο κλασικός frontman που μπαίνει σε ένα δωμάτιο για να το κατακτήσει. Περισσότερο μοιάζει με κάποιον που κάθεται ήδη εκεί, μισοβαριεστημένος, με ένα ποτήρι στο χέρι, παρατηρώντας τους πάντες με εκείνο το βλέμμα ανθρώπου που έχει δει τη βρετανική pop κουλτούρα να καταρρέει και να ξανασηκώνεται τόσες φορές, που πλέον αντιμετωπίζει το χάος σχεδόν με χιούμορ.

Κι ίσως αυτό να είναι τελικά το μεγάλο μυστικό του. Ο Baxter Dury δεν προσπάθησε ποτέ να ξεφύγει από το βάρος του ονόματός του ως γιος του Ian Dury. Αντίθετα, το κουβάλησε σαν κάποιο ειρωνικό αξεσουάρ μέσα σε μια καριέρα γεμάτη νυχτερινές ιστορίες, spoken word εξομολογήσεις, βρόμικο groove και χαρακτήρες που μοιάζουν να βγήκαν από κάποιο μεταμεσονύκτιο pub του Λονδίνου λίγο πριν κλείσει.

Επίσης, η μουσική του δεν λειτουργεί με όρους “μεγάλων στιγμών”. Δεν κυνηγά anthem κορυφώσεις ούτε stadium εντυπωσιασμούς. Χτίζει ατμόσφαιρες. Σαν soundtrack ανθρώπων που γυρίζουν σπίτι μεθυσμένοι, ερωτευμένοι ή ελαφρώς χαμένοι, περπατώντας μέσα σε πόλεις που μυρίζουν βροχή, καπνό και απογοήτευση. Από το ντεμπούτο του Len Parrot’s Memorial Lift το 2002 μέχρι τους δίσκους Prince of Tears, The Night Chancers και I Thought I Was Better Than You, ο Baxter Dury χτίζει εδώ και δυόμισι δεκαετίες έναν κόσμο γεμάτο νυχτερινούς losers, κουρασμένους romantics, pub anti-heroes και ανθρώπους που περιφέρονται στο Λονδίνο σαν να μην βρίσκουν ποτέ πραγματικά σπίτι. Οι μπασογραμμές του χρωστούν εξίσου πολλά στους Chic όσο και στην post-punk παράδοση, ενώ η μουσική του κινείται ανάμεσα στη disco παρακμή, το electro-funk, τη γαλλική pop αισθητική και έναν μποέμικο σκοτεινό ρομαντισμό που μοιάζει βγαλμένος από κάποιο ξεχασμένο Gainsbourg soundtrack.

Αναμφισβήτητα, υπάρχει κάτι βαθιά βρετανικό πάνω του, αλλά ταυτόχρονα κάτι απολύτως ευρωπαϊκό. Δεν είναι τυχαίο ότι στη Γαλλία σχεδόν λατρεύτηκε σαν cult ήρωας. Εκεί, ο Baxter βρήκε κοινό που κατάλαβε αμέσως αυτή τη μίξη ειρωνείας, αισθησιασμού και υπαρξιακής παρακμής που κουβαλούν οι δίσκοι του. Σαν ένας cockney crooner που εμφανίστηκε από το πουθενά για να αφηγηθεί ιστορίες μεθυσμένων χαρακτήρων πάνω σε κομψά groove ηχοτοπία.

Η ζωή του, άλλωστε, δεν υπήρξε ποτέ “κανονική”. Ως παιδί εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του ιστορικού New Boots and Panties!!, εγκατέλειψε το σχολείο στα 14, πέρασε μέσα από μικρές προσωπικές καταστροφές, περιπλανήσεις και χαοτικές ιστορίες που αργότερα μετατράπηκαν τόσο σε τραγούδια όσο και στα απομνημονεύματά του Chaise Longue. Και ίσως εκεί να βρίσκεται το πιο γοητευτικό στοιχείο του: ο Baxter Dury δεν μυθοποιεί ποτέ τον εαυτό του. Αντιθέτως, τον αποδομεί συνεχώς. Με χιούμορ, κυνισμό και σχεδόν αφοπλιστική ειλικρίνεια.

Το τελευταίο του άλμπουμ Allbarone φαίνεται να συνεχίζει ακριβώς αυτή τη διαδρομή. Με τη βοήθεια του παραγωγού Paul Epworth, ο Dury παραδίδει ίσως την πιο άμεση και μελωδικά “φωτεινή” δουλειά του εδώ και χρόνια, χωρίς όμως να χάνει ούτε στιγμή εκείνη τη χαρακτηριστική σκοτεινή ειρωνεία που κάνει τη μουσική του τόσο αναγνωρίσιμη. Προσωπικά το θεωρώ το καλύτερο της πρόσφατης τριλογίας του. Το ομώνυμο κομμάτι είναι πραγματική αποκάλυψη μέσα στη δισκογραφία του Dury, συνδυάζοντας έναν εκρηκτικό electronica ρυθμό από τον νέο παραγωγό και συνεργάτη του (Epworth) με ένα σχεδόν υπνωτικό chorus από την JGrrey. Ο Epworth φέρνει στη μουσική εκείνη την απαραίτητη αιχμή που επιτέλους μοιάζει να ταιριάζει απόλυτα με το οξύ και σαρκαστικό ύφος της φωνής του Dury, λειτουργώντας σαν ιδανικό soundtrack για τις ιστορίες υπερβολής, απογοήτευσης και πάθους που αφηγείται. Και βέβαια υπάρχει και το βίντεο, όπου ο Dury χορεύει πάνω σε γόνδολα στη Βενετία, σαν κάποιος παρακμιακός anti-hero που χάθηκε μέσα σε ευρωπαϊκό art-pop fever dream.

Το “Mockingjay” είναι πιθανότατα ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχει γράψει ποτέ, ένα σχεδόν απεγνωσμένο μανιφέστο γύρω από το πώς βλέπει τον εαυτό του ως καλλιτέχνη. Παράλληλα, ο Dury συνεχίζει να στήνει τα γνώριμα πορτρέτα ανθρώπων που μοιάζουν να χρειάζονται μια βίαιη προσγείωση στην πραγματικότητα. Στο “Kubla Khan”, για παράδειγμα, περιγράφει έναν γερασμένο λονδρέζο γκάνγκστερ που συνεχίζει να παριστάνει τον “μεγάλο άντρα” στο Chiswick, παρότι η περιοχή έχει χάσει εδώ και δεκαετίες το παλιό της πρόσωπο μέσα στον εξευγενισμό και τη μεσοαστική εξομάλυνση. Το ίδιο νήμα συνεχίζεται και στο “Hapsburg”, όπου στρέφει τα βέλη του προς την άρχουσα τάξη, με στίχους γεμάτους πικρία, ειρωνεία και νυχτερινή αστική αποσύνθεση. Electro-punk δυναμισμός, καθημερινή παρακμή, παράξενοι χαρακτήρες και λονδρέζικες ιστορίες που μοιάζουν ταυτόχρονα αστείες και βαθιά θλιμμένες.

Η εμφάνισή του στο Release Athens Festival 2026 αναμένεται να είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό festival set που θα ανοίξει την εμφάνιση του Nick Cave. Γιατί ο Baxter Dury, όπως και να το κάνουμε, δεν λειτουργεί σαν “rock star”. Είναι περισσότερο κάτι σαν αφηγητής αστικών ιστοριών που συμβαίνουν πάντα μετά τα μεσάνυχτα. Σαν να μπαίνει στη σκηνή κρατώντας όλες τις μικρές ήττες, τις ειρωνείες και τις ρωγμές της σύγχρονης ζωής μέσα στις τσέπες του σακακιού του. Και κάπως έτσι, χωρίς μεγάλες κινήσεις ή εντυπωσιασμούς, καταφέρνει να μετατρέπει κάθε εμφάνιση σε κάτι σχεδόν κινηματογραφικό.

☞︎ Tο Release Athens 2025 υποδέχεται τoν Βaxter Dury, την Tετάρτη 24 Ιουνίου, στην Πλατεία Νερού.

Η διάθεση των εισιτηρίων συνεχίζεται προς 62€. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία. 

Επίσης, διατίθεται περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, με πρώτη τιμή τα 180€.

Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές:
• Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους
• Open-bar
• Ξεχωριστή πύλη εισόδου
• Ιδιωτικό parking
• Ξεχωριστές τουαλέτες
• Αναμνηστικό δώρο

Διάθεση εισιτηρίων:

Τηλεφωνικά στο 211770000
Online / releaseathens.gr + more.com
Φυσικά σημεία: https://www.more.com/el/physical-spots/
Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.gr

Διάθεση εισιτηρίων ΑμεΑ:

Το Φεστιβάλ φροντίζει για την πρόσβαση Ατόμων με Αναπηρία, προσφέροντας ειδικό χώρο με ανεμπόδιστη θέα προς τη σκηνή. Ο ειδικός χώρος είναι προσβάσιμος με αμαξίδιο, διαθέτει καθίσματα, ξεχωριστές τουαλέτες & δωρεάν parking.

Για την αγορά εισιτηρίων ΑμεΑ, παρακαλούμε να προωθήσετε το αίτημά σας ηλεκτρονικά στο [email protected], επισυνάπτοντας την κάρτα αναπηρίας σας. Για την είσοδό σας στους χώρους ΑμεΑ, η κάρτα αυτή θα χρειαστεί να επιδειχθεί κατά την άφιξή σας στο Φεστιβάλ.

Follow Release Athens: 

Official Website
Facebook
Instagram 
TikTok 
YouTube 
Spotify 

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram.