Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ακούει, να απαντά και να «νοιάζεται». Όμως η φαντασία και η επαφή παραμένουν δικές μας δυνάμεις. Χωρίς αυτές, κινδυνεύουμε να χάσουμε το πιο ουσιαστικό: την ίδια μας την ανθρωπιά.
Φωτ.: Robynne / Unsplash
Πίσω από τα εντυπωσιακά επιτεύγματα της Τεχνητής Νοημοσύνης, χιλιάδες εργαζόμενοι της Google και άλλων κολοσσών βιώνουν την εργασιακή επισφάλεια: χαμηλές αμοιβές, εξαντλητικούς ρυθμούς και τον κίνδυνο να εκπαιδεύουν τα ίδια συστήματα που στο μέλλον θα τους αντικαταστήσουν.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Η υπόσχεση της “κυρίαρχης τεχνητής νοημοσύνης” φαίνεται δελεαστική: ανεξαρτησία από ξένες τεχνολογίες, τεχνολογική ηγεσία και πλήρης αυτονομία. Η πραγματικότητα όμως είναι πιο σύνθετη.
Εικονογράφηση: @mpeizer
Τα chatbots μπορούν να σου πετάξουν ένα «σε καταλαβαίνω» με emoji, αλλά δεν θα σε αντέξουν ποτέ στη σιωπή σου ούτε θα σε κοιτάξουν με μάτι κουρασμένου ανθρώπου. Γιατί η θεραπεία δεν είναι software, είναι σχέση.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Η αγορά εργασίας θυμίζει ολοένα και περισσότερο εφιάλτη: οι υποψήφιοι βυθίζονται σε έναν φαύλο κύκλο αιτήσεων που φτιάχνονται και απορρίπτονται από την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται ακρίβεια, αλλά συχνά μας πουλάει αυταπάτες: καλογραμμένες, πειστικές και… θεμελιωδώς λανθασμένες. Το ερώτημα δεν είναι μόνο «γιατί;», αλλά μήπως εμείς οι ίδιοι δώσαμε στα συστήματα το κίνητρο να μαντεύουν αντί να γνωρίζουν.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Τριάντα χρόνια ισορροπίας γκρεμίζονται: Τα AI απαντούν απευθείας, τρώνε το περιεχόμενο και αφήνουν τους δημιουργούς νηστικούς.
Εικονογράφηση: @Artificial_Vandalism
Μας την παρουσίασαν ως σωτήρα της παραγωγικότητας. Στην πράξη, όμως, η τεχνητή νοημοσύνη κάνει συνεντεύξεις, δίνει αγάπη με το κιλό, αναπαράγει στερεότυπα και στο τέλος σού τραβά και την καρέκλα από κάτω.
Φωτ.: @seraphinnevallora
Από τότε που η AI μπήκε στις ζωές μας, η καθημερινότητα μοιάζει ολοένα και περισσότερο με επεισόδιο βγαλμένο από το δυστοπικό σύμπαν του “Black Mirror”. Πράγματα που πιστεύαμε ότι η ανθρωπότητα θα βίωνε γύρω στο έτος 4500 μ.Χ., όταν όσοι θα έχουν απομείνει θα έχουν ήδη μετοικίσει στον Άρη, μας έχουν ήδη χτυπήσει την πόρτα.
Εικονογράφηση: Artificial Vandalism
Στον ψηφιακό κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης, το OCD δεν χρειάζεται πια φίλους ή συγγενείς για να το τροφοδοτούν, έχει το ChatGPT, που απαντά ακούραστα, με ενθουσιασμό και σε ατέρμονο loop.
