Η νέα νοσταλγία που καταγράφουν οι επιστήμονες στη GenZ.
Η νέα νοσταλγία που καταγράφουν οι επιστήμονες στη GenZ.
Η νέα νοσταλγία που καταγράφουν οι επιστήμονες στη GenZ.
Ένα ραδιοσήμα γίνεται ιός και ο κόσμος “συγχωνεύεται”. Το “Pluribus” φοβίζει εκεί που πονάει: στο τέλος του “εγώ”.
Τα apps κουράστηκαν, η δουλειά καταπίνει χρόνο και το LinkedIn φλερτάρει γιατί ο έρωτας θέλει παρουσία, όχι βελτιστοποίηση.
Ξεχνάμε ονόματα όχι επειδή δεν προσέχουμε, αλλά γιατί η στιγμή μάς κατακλύζει, το βλέμμα, η φωνή, η αμηχανία, όλα μαζί. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπηλή παύση, υπάρχει χώρος για ειλικρίνεια, για χιούμορ, για εκείνη τη σπάνια ανθρώπινη επαφή που γεννιέται όταν απλώς παραδεχόμαστε: «Θύμισέ μου το όνομά σου;»
Έχεις πολιτικούς, αφεντικά και συναδέλφους να σε τρελαίνουν. Tο τελευταίο που χρειάζεσαι είναι να γίνεις κι εσύ ο χειρότερος εχθρός του εαυτού σου, χαμένος σε μια οθόνη έξι ιντσών.
Δεν είναι η ομορφιά, τα χρήματα ή η δόξα που κάνουν κάποιον ακαταμάχητο. Η επιστήμη δείχνει ότι η πραγματική έλξη γεννιέται από απλές, θετικές πράξεις: καλοσύνη, στήριξη, συγχώρεση. Γιατί η πιο δυνατή γοητεία είναι τελικά το να παραμένεις ανθρώπινος.
Η ζωή μάς τραβά συχνά σε διαφορετικές κατευθύνσεις, άλλοτε με απόσταση, άλλοτε με σιωπή, κι άλλοτε με μια άστοχη κουβέντα. Κι όμως, οι σχέσεις που αξίζουν, βρίσκουν δρόμο επιστροφής.
Όλοι μας βασιζόμαστε στο διαδίκτυο περισσότερο από ποτέ και το βασικό πράγμα που χρειαζόμαστε είναι μια σύνδεση που αναβαθμίζει την ψηφιακή μας εμπειρία.
Ο κ. Φραγκογιάννης μιλά επίσης για τις οικονομικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν περαιτέρω το τελευταίο διάστημα ανοίγοντας νέες προοπτικές με το Ισραήλ, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Μια σουρεάλ προσπάθεια ερμηνείας του ρατσισμού που δέχονται τα μαύρα ζώα, γάτες και σκύλοι. Ευτυχώς τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει, ούτε η ιδεοληψία ούτε ο ρατσισμός.