Η σιωπηλή δύναμη του σκανδιναβικού σινεμά, με βλέμμα που κουβαλά ολόκληρες ζωές.
Η σιωπηλή δύναμη του σκανδιναβικού σινεμά, με βλέμμα που κουβαλά ολόκληρες ζωές.
Η σιωπηλή δύναμη του σκανδιναβικού σινεμά, με βλέμμα που κουβαλά ολόκληρες ζωές.
Μέσα σε μια Βενετία χωρίς νερό και με τα κανάλια στεγνά από μνήμη, ο ηθοποιός Στέλιος Τυριακίδης βαδίζει σαν έμπορος συναισθημάτων σε μια παράσταση-εφιάλτη.
Σαν να βγήκε από όνειρο θαμμένο σε παλιό χωμάτινο δρόμο, η Μαρία Προϊστάκη περπατά στη σκηνή κουβαλώντας σιωπές, αίμα και το βάρος όσων δεν ειπώθηκαν ποτέ, στο έργο “Στην Παλιά Εθνική” του Γιώργου Χριστοδούλου.
Στο ονειρικό και αναρχικό σύμπαν του “Holy Bitch!” της Έλλης Παπακωνσταντίνου, η Ελεάνα Γεωργούλη μεταμορφώνει τον τραυματισμό της σε τέχνη και το σώμα της σε μνήμη και φωνή.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει κανάλια πιο γρήγορα απ’ όσο προλαβαίνουμε να νιώσουμε, η Θέκλα Γαΐτη βουτά στο σκηνικό χάος και του δίνει μορφή, ρυθμό και φωνή.
Πέντε ερμηνείες της που έχουν σημαδέψει τον παγκόσμιο κινηματογράφο.
Το OLAFAQ συναντά την Εύα Φρακτοπούλου, μια από τις πιο αιχμηρές νεανικές φωνές του σύγχρονου θεάτρου — εκεί όπου η υπαρξιακή ένταση διαπλέκεται με πολιτική διαύγεια και σκηνική ευφυΐα.
Με σταθερό βλέμμα και ευλύγιστη φωνή, ο Σταύρος Σιόλας χαράζει εδώ και είκοσι χρόνια μια διαδρομή που ενώνει το λαϊκό με το λυρικό, το τότε με το τώρα.
Ο ηθοποιός διαγνώστηκε με καρκίνο του λαιμού το 2014, αλλά είχε αναρρώσει. Η κόρη του δήλωσε στους New York Times ότι η αιτία θανάτου ήταν πνευμονία.
Η Νικολίτσα Ντρίζη είναι από εκείνες τις ηθοποιούς που δεν ανεβαίνουν απλώς στη σκηνή — τη διαπερνούν, μεταφέροντας μαζί τους φως, εύθραυστο σκοτάδι και αφοπλιστική αλήθεια.