Φωτ.: Envato
Η Κάγια Κάλλας χτυπά καμπανάκι στο Ευρωκοινοβούλιο: καμία κατάληψη εδάφους, ούτε Ουκρανία ούτε Γροιλανδία. Το πρόβλημα; το κενό λόγων-πράξης.
Φωτ.: Envato
Η Ευρωπαϊκή Ένωση περνά από τη λογική της άμυνας στη λογική της διαχείρισης, αναγνωρίζοντας πως στην εποχή της πράσινης μετάβασης και των παγκόσμιων αλυσίδων παραγωγής, ο οικονομικός ρεαλισμός συχνά υπερισχύει του προστατευτισμού.
Φωτ.: Frederic Köberl / Unsplash
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανακοίνωσε τις υποψηφιότητες για το Βραβείο Ζαχάρωφ 2025 για την Ελευθερία της Σκέψης, τιμώντας ακτιβιστές, δημοσιογράφους και κινήματα που αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα από τη Γεωργία έως την Παλαιστίνη και από την Ουγγαρία έως τη Σερβία.
Φωτ.: Christian Lue / Unsplash
Χιλιάδες μνημεία και πολιτιστικοί χώροι σε όλη την Ευρώπη ανοίγουν τις πύλες τους στις 2 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο των Ημερών Ευρωπαϊκής Κληρονομιάς 2025, με φετινό επίκεντρο την αρχιτεκτονική ως ζωντανό αρχείο μνήμης και βιώσιμου μέλλοντος.
Φωτ.: Envato
ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσαν κοινό πλαίσιο εμπορικής συμφωνίας που προβλέπει αμερικανικό δασμό 15% στα περισσότερα ευρωπαϊκά προϊόντα και σταδιακή κατάργηση ευρωπαϊκών δασμών σε βιομηχανικά και αγροτικά αγαθά
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism / OLAFAQ | Πηγή: ΑP
Μετά από εβδομάδες εμπορικού σπριντ, λεκτικής γυμναστικής και απειλών με δασμούς, ΗΠΑ και ΕΕ κατέληξαν σε συμφωνία που παρουσιάζεται ως «ιστορική». Ο Τραμπ βλέπει νίκη, η Ευρώπη ανασαίνει με ανακούφιση και το εμπόριο… αναρωτιέται τι ακριβώς συνέβη.
Την ώρα που ο Νετανιάχου μετράει “βαρύ τίμημα” και η Τεχεράνη απαντά με “στοχευμένες φονικότητες”, οι Ευρωπαίοι ΥΠΕΞ στήνουν τραπέζι διαλόγου στη Γενεύη, μπας και σώσουν ό,τι απέμεινε από τη διπλωματία, ή έστω από την ψευδαίσθησή της.
Πηγή: AP
Για έναν άνθρωπο που έφτιαξε καριέρα πουλώντας πύργους, είναι σχεδόν ποιητικό το ότι αποφάσισε να γκρεμίσει κάθε έννοια διεθνούς αλληλεγγύης — μέσα σε μόλις 90 μέρες.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism / OLAFAQ
Ημέρα Απελευθέρωσης: Η μέρα που ο Τραμπ σώζει την Αμερική από τα ξένα αγαθά, δηλαδή από τα φθηνά πράγματα που αγοράζει η φτωχοποιημένη μεσαία τάξη.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism / OLAFAQ
Μοιάζει σαν κακοπαιγμένο επεισόδιο του House of Cards σε εμπορική έκδοση: ο ένας απειλεί με δασμούς, ο άλλος απαντά με… περισσότερους δασμούς, και στο φινάλε όλοι εκφράζουν «ελπίδες για διάλογο».
