Καμία αρχή του χρόνου δεν χρειάζεται μεγάλες υποσχέσεις, λίστες αυτοβελτίωσης ούτε δραστικές αλλαγές. Απαιτείται ένα ξεκαθάρισμα. Ένα καθάρισμα σε έναν χώρο που χρησιμοποιούμε καθημερινά, αλλά σπάνια τον προσέχουμε, τον ψηφιακό μας χώρο. Η ψηφιακή ακαταστασία δεν φαίνεται, αλλά συσσωρεύεται. Ανοιχτές καρτέλες που περιμένουν εδώ και μήνες. Αρχεία στην επιφάνεια εργασίας χωρίς όνομα και προορισμό. Email που διαβάστηκαν, αλλά δεν έφυγαν ποτέ. Φωτογραφίες που κρατήθηκαν από συνήθεια. Όλα αυτά δεν είναι απλώς δεδομένα. Ένας μόνιμος περισπασμός που καταναλώνει προσοχή χωρίς να το καταλαβαίνεις. 

Ο ψηφιακός καθαρισμός δεν είναι θέμα αισθητικής, αλλά λειτουργικότητας. Όσο πιο φορτωμένο είναι το περιβάλλον, τόσο πιο δύσκολα σκέφτεσαι καθαρά. Το μυαλό αντιδρά στην υπερφόρτωση, ακόμα κι όταν αυτή δεν είναι ορατή. Η οθόνη γίνεται προέκταση της εσωτερικής κατάστασης. 

Το ξεκίνημα είναι πάντα απλό. Ο κάδος απορριμμάτων δύο κλικ. Τίποτα εντυπωσιακό. Ακολουθούν οι καρτέλες του browser. Εκεί κρύβεται η ψευδαίσθηση παραγωγικότητας. Δεκάδες ανοιχτά tabs που υποτίθεται ότι θα αξιοποιηθούν. Στην πράξη δε θα συμβεί. Το κλείσιμό τους δεν είναι απώλεια γνώσης, αλλά ανάκτηση προσοχής. 

Η επιφάνεια εργασίας είναι ο πιο ειλικρινής δείκτης. Όταν γεμίζει σημαίνει ότι αποθηκεύεις χωρίς απόφαση. Ένας φάκελος αρκεί για αρχή. Χρειάζεται μια βασική δομή που σου επιτρέπει να βρίσκεις αυτό που ψάχνεις. Η τάξη εδώ δεν είναι εμμονή, αλλά εργαλείο όπως σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. 

Ο φυσικός καθαρισμός των συσκευών έχει επίσης σημασία. Πληκτρολόγια γεμάτα σκόνη, θύρες που δε χρησιμοποιούνται. Ο καθαρισμός με πεπιεσμένο αέρα είναι μια υπενθύμιση. Αυτά τα εργαλεία τα αγγίζεις καθημερινά, φθείρονται, χρειάζονται φροντίδα. Η φροντίδα δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο, αλλά και το μέσο που είναι για τους περισσότερους κι ένα βασικό εργαλείο της καθημερινής εργασίας. 

Έπειτα έρχονται τα email. Εκεί η ακαταστασία μετατρέπεται σε μόνιμη ενόχληση. Η διαγραφή είναι εύκολη, η απεγγραφή είναι ουσιαστική. Κάθε λίστα από την οποία φεύγεις μειώνει τον μελλοντικό θόρυβο. Ένα ξεχωριστό email για προσφορές και ενημερώσεις δημιουργεί όριο. Το όριο είναι μορφή ελέγχου. Αφήνεις πίσω σου κάτι που στην πραγματικότητα είναι περιττό. 

Οι φωτογραφίες απαιτούν άλλη προσέγγιση. Είναι φορτισμένες συναισθηματικά. Η δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας είναι πράξη πρόνοιας. Οι εικόνες αυτές συνδέονται με μνήμη. Η απώλειά τους πονά. Η ασφάλισή τους σε αξιόπιστο χώρο απελευθερώνει χώρο και άγχος. Η διαγραφή των περιττών δεν αφαιρεί αναμνήσεις, αλλά βάρος. 

Το cloud συχνά μοιάζει άπειρο, αλλά δεν είναι. Αρχεία που βρέθηκαν εκεί τυχαία, έγγραφα που μοιράστηκαν κάποτε, PDFs που δημιουργήθηκαν από μια σάρωση QR. Ο έλεγχος αυτών των αρχείων επαναφέρει την αίσθηση ιδιοκτησίας. Ξέρεις τι υπάρχει, αποφασίζεις τι κρατάς. Ο ψηφιακός καθαρισμός περνά και από το χαρτί. Έγγραφα που κρατήθηκαν χωρίς λόγο. Σαρώνονται, αποθηκεύονται, ανακυκλώνονται. Ο φυσικός χώρος ελαφραίνει, ο ψηφιακός οργανώνεται.  

Ένα από τα πιο κρίσιμα βήματα είναι ο έλεγχος απορρήτου. Ρυθμίσεις που άλλαξαν χωρίς ειδοποίηση. Δεδομένα που μοιράζονται χωρίς επίγνωση. Η αναθεώρηση είναι απαραίτητη στην εποχή μας. Η τεχνολογία μεταβάλλεται συνεχώς, η σχέση μαζί της χρειάζεται συντήρηση και επανατοποθέτηση με ιεράρχηση προτεραιοτήτων. 

Τέλος οι συνδρομές. Μικρά ποσά που φεύγουν αθόρυβα, υπηρεσίες που χρησιμοποιήθηκαν για λίγο. Η ακύρωση είναι επιλογή. Λιγότερα εργαλεία σημαίνει λιγότερη διάσπαση, περισσότερη συγκέντρωση στα σημαντικά και σε πράγματα μακριά από την οθόνη κοντά στους ανθρώπους. Ο ψηφιακός καθαρισμός δεν υπόσχεται μια νέα ζωή. Προσφέρει κάτι πιο χρήσιμο. Έναν χώρο που λειτουργεί με περισσότερη διαύγεια. Ένα ξεκίνημα χωρίς εξαγγελίες. Μόνο μερικές πράξεις που αποκαθιστούν βασική τάξη. Αυτό αρκεί για να ξεκινήσει η χρονιά με πιο καθαρό βλέμμα και πιο σταθερό ρυθμό. 

*Mε στοιχεία από το Wired 

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram.