Σνόουντεν και Ασάνζ ήταν κάποτε σύνορα: ήρωες ή προδότες. Σήμερα, με αλγορίθμους παντού, ο χρόνος τους δικαιώνει ή μας υπνώτισε;
Εικονογράφηση: @tompollockjr
Όταν οι νέοι αγοράζουν βινύλια, βιβλία και σημειωματάρια χωρίς αναλογικές μνήμες είναι σαν μια νοσταλγία για βάρος, διάρκεια και προσοχή, απέναντι στο αδιάκοπο scroll.
Το Ιράν καίγεται, αλλά τα διεθνή media έχουν άλλη δουλειά: να στήσουν ακόμη ένα γεωπολιτικό reality show με τίτλο «Θα μπουν οι ΗΠΑ ή όχι;»
Η Eurovision παριστάνει τη «μη πολιτική» σκηνή, αλλά όταν το Ισραήλ χρησιμοποιεί το τραγούδι ως soft power και η EBU σωπαίνει επιλεκτικά, η μουσική γίνεται άλλοθι και το χειροκρότημα, συνενοχή.
Tο εκρηκτικό ντεμπούτο της Κλαρίσε Λισπέκτορ, παρακολουθεί τη Ζοάνα σε ένα μοντερνιστικό ταξίδι ροής συνείδησης, όπου η ενηλικίωση γίνεται φιλοσοφική πάλη ανάμεσα στην επιθυμία, την ενοχή και την ωμή ανάγκη να παραμείνεις ζωντανός.
Η Amazon αγόρασε το Bee για να δοκιμάσει μια Τεχνητή Νοημοσύνη που δεν περιμένει εντολές μέσα στο σπίτι, αλλά κινείται μαζί σου, ακούει, θυμάται και μαθαίνει τον κόσμο όπως τον ζεις.
Φωτ.: Unsplash
Αν οι ΗΠΑ «πάρουν» τη Γροιλανδία, το ΝΑΤΟ δεν πεθαίνει από εχθρούς, αλλά από αυτοάνοσο: συμμαχία σπουδαίων αξιών, με δικαίωμα εισβολής και κατοχής.
Η απεργία των ταξί ανοίγει ξανά το δίλημμα: διεκδίκηση ή ταλαιπωρία; Σε μια πόλη εξαντλημένη, η απουσία τους γίνεται κοινωνικό ρήγμα.
Εικονογράφηση: © Artificial Vandalism
Ο spiralism μία νέα τεχνο-πνευματική πίστη και το πώς μια ψηφιακή ιδέα μετατράπηκε σε ολόκληρο πιστεύω, με τελετές, μανιφέστα και ανθρώπους που αναζητούν ανώτερη συνείδηση μέσα σε έναν τεχνητό νου.
Εικονογράφηση: @u7565837628
Η υπαγόρευση για χρόνια έμοιαζε καλή ιδέα με κακή υλοποίηση. Το 2025 οι εφαρμογές υπαγόρευσης με τεχνητή νοημοσύνη πέρασαν από την περιέργεια στο καθημερινό εργαλείο και άρχισαν να αλλάζουν τον τρόπο που γράφουμε, σκεφτόμαστε και δουλεύουμε.
