O Colman Domingo κερδίζει τη θέση του στο πάνθεον της 7ης Τέχνης, καθώς ποτέ δε συμβιβάστηκε με τις mainstream επιταγές.
Με τον θάνατο του Robert Duvall στα 95 του αποχαιρετούμε μία ολόκληρη σχολή ερμηνείας που δίδαξε πως η αληθινή ένταση χρειάζεται βάθος.
The Silence of the Lambs (1996)
Σε πέντε χαρακτηριστικές εμφανίσεις του ο Χόπκινς αποδεικνύει πως η υποκριτική μπορεί να γίνει καθρέφτης της ανθρώπινης ψυχής.
La Haine (1995)
Κάθε ερμηνεία του Βενσάν Κασέλ μοιάζει σαν να τραβάει το δέρμα από τον άνθρωπο και να μας δείχνει τι υπάρχει από κάτω: βία, τρυφερότητα, φόβος, επιθυμία. Ένας ηθοποιός που δε ζητά να τον αγαπήσεις, αλλά να αντέξεις την αλήθεια του.
No Country for Old Men (2007)
Ο Χαβιέ Μπαρδέμ δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος ηθοποιός. Eισχωρεί στους ρόλους του με την ένταση ανθρώπου που δεν παίζει, αλλά ζει. Από τον εφιαλτικό Αντόν Τσιγκούρ μέχρι τον σπαρακτικό Uxbal, η φιλμογραφία του είναι γεμάτη στιγμές όπου το σινεμά συναντά την αλήθεια της ανθρώπινης ψυχής.
Million Dollar Baby (2004)
Ο αθλητισμός και το σινεμά συναντιούνται σε πέντε ερμηνείες που ξεπέρασαν τα όρια της απλής αναπαράστασης, χαρίζοντας στους θεατές αληθινούς κινηματογραφικούς μύθους.
Ο Σον Πεν μαγνητίζει τα βλέμματα στην ταινία “Μία μάχη μετά την άλλη” του Πωλ Τόμας Άντερσον και οδεύει ολοταχώς για το Όσκαρ Β΄ανδρικού ρόλου.
Φωτ.: Mick Haupt / Unsplash
Από τα γραφεία της Merriam-Webster στο Σπρίνγκφιλντ μέχρι τα knowledge boxes της Google, η βιομηχανία των λεξικών δίνει μάχη επιβίωσης. Ανάμεσα σε αλγόριθμους, νεολογισμούς και τεχνητή νοημοσύνη, ο αιώνιος φάρος της γλώσσας κινδυνεύει να σβήσει.
H Ζεντάγια, κλείνει σήμερα τα 29 της χρόνια ενώ μπροστά της στέκει ένα λαμπρό μέλλον.
Teorema (1968)
Με γαλάζια μάτια που στιγμάτισαν τον κινηματογράφο και ερμηνείες που ισορρόπησαν ανάμεσα στο μεγαλείο και την τρυφερότητα, ο Τέρενς Σταμπ έζησε μια καριέρα γεμάτη αντιφάσεις, ρίσκο και διαρκείς επιστροφές.
