Γκέκας (2024)
Στο Ertflix ο ελληνικός κινηματογράφος μεγάλου και μικρού μήκους βρίσκει ένα ανοιχτό παράθυρο προς το κοινό.
Night of the Living Dead (1968)
Πέντε ταινίες τρόμου στο Cinobo ξεδιπλώνουν τον εφιάλτη με τον πιο γοητευτικό τρόπο: από τα κλασικά ζόμπι του Ρομέρο μέχρι το folk horror του Άρι Άστερ και τις σύγχρονες αλληγορίες ταυτότητας της Ζουλιά Ντικουρνό, το σινεμά μας καλεί να αναμετρηθούμε με τους φόβους μας.
Η αυλαία του 48ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας έπεσε με τη λάμψη των βραβείων, αναδεικνύοντας δημιουργούς που τόλμησαν να πειραματιστούν, να αφηγηθούν και να συγκινήσουν.
Fouetté (2025)
Η Δράμα γίνεται για ακόμη μία φορά το σημείο όπου τα όνειρα δοκιμάζονται και οι αφηγήσεις μικρού μήκους αποκτούν φωνή μεγαλύτερη από τη διάρκειά τους.
The Square (2017)
Ο σκανδιναβικός κινηματογράφος της τελευταίας δεκαετίας αποδεικνύει πως πίσω από την ψυχρή όψη του Βορρά κρύβεται ένας ζωντανός, σπαρακτικός κόσμος με ταινίες που συνδυάζουν ρεαλισμό, ποίηση και βαθιά ανθρώπινα διλήμματα κατακτώντας κοινό και κριτικούς διεθνώς.
Φουίτ (2025)
Διαφθορά, απελευθέρωση κι ένα γκολ που γίνεται πράξη ζωής συναντιούνται στο 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας.
Για δύο βράδια, η Δημοτική Αγορά Κυψέλης μεταμορφώνεται σε θερινό σινεμά με ελεύθερη είσοδο για όλους.
Μίτση (2025)
Στη Δράμα οι νέες ελληνικές δημιουργίες ανοίγουν δρόμους: από τη “Μίτση” που φωνάζει «ως εδώ» στα έθιμα που πνίγουν τις γυναίκες, μέχρι το “Κάνε αυτό που πρέπει” που φωτίζει τον αθλητισμό ως πεδίο διαμόρφωσης χαρακτήρων και τον “Παντάξενο” που ξεγυμνώνει τη μοναξιά της πόλης.
Dead Poets Society (1989)
Όταν το κουδούνι χτυπά στη μεγάλη οθόνη.
Noi (2024)
Το 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας φέρνει στο προσκήνιο υποθέσεις που με λίγα λεπτά φιλμ κατορθώνουν να συμπυκνώσουν μνήμη, απώλεια, εκδίκηση και ελπίδα υπενθυμίζοντας πως οι μικρού μήκους ταινίες παραμένει το πιο τολμηρό πεδίο καλλιτεχνικής έκφρασης.
