Φουίτ (2025)
Διαφθορά, απελευθέρωση κι ένα γκολ που γίνεται πράξη ζωής συναντιούνται στο 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας.
Μίτση (2025)
Στη Δράμα οι νέες ελληνικές δημιουργίες ανοίγουν δρόμους: από τη “Μίτση” που φωνάζει «ως εδώ» στα έθιμα που πνίγουν τις γυναίκες, μέχρι το “Κάνε αυτό που πρέπει” που φωτίζει τον αθλητισμό ως πεδίο διαμόρφωσης χαρακτήρων και τον “Παντάξενο” που ξεγυμνώνει τη μοναξιά της πόλης.
Dead Poets Society (1989)
Όταν το κουδούνι χτυπά στη μεγάλη οθόνη.
Noi (2024)
Το 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας φέρνει στο προσκήνιο υποθέσεις που με λίγα λεπτά φιλμ κατορθώνουν να συμπυκνώσουν μνήμη, απώλεια, εκδίκηση και ελπίδα υπενθυμίζοντας πως οι μικρού μήκους ταινίες παραμένει το πιο τολμηρό πεδίο καλλιτεχνικής έκφρασης.
Η OpenAI ετοιμάζει την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους με υπογραφή τεχνητής νοημοσύνης, το “Critterz” φιλοδοξώντας να αποδείξει ότι η ΑΙ μπορεί να αλλάξει ριζικά την κινηματογραφική παραγωγή, μειώνοντας κόστος και χρόνο.
Στο Εθνικό Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Δράμας βρίσκουμε μικρά διαμαντάκια μεγάλης αξίας.
Το 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμά έναν από τους πιο αγαπημένους και σημαντικούς δημιουργούς του σύγχρονου ελληνικού σινεμά, τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο με τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο του έργου του.
Μετά το θριαμβευτικό του Όσκαρ για τον “Οπενχάιμερ”, ο Κίλιαν Μέρφι επιστρέφει με το “Steve”, ένα δράμα σε ένα αναμορφωτήριο που προσπαθεί να μιλήσει για την εφηβεία και την αποκατάσταση.
All About My Mother (1999)
Πέντε ταινίες του Ertflix, πέντε διαφορετικοί κόσμοι, πέντε αφορμές να βουτήξουμε σε ιστορίες που μιλούν για την απώλεια και την ελπίδα, για το γέλιο και τον τρόμο, για τις αποφάσεις που αλλάζουν μια ζωή.
Πηγή: Ensa
Η Βενετία φώτισε ξανά τον παγκόσμιο κινηματογράφο με έναν Χρυσό Λέοντα που πήγε στον Τζιμ Τζάρμους, επιβεβαιώνοντας ότι η σιωπηλή δύναμη της αφήγησης μπορεί να επισκιάσει κάθε φανταχτερή υπερπαραγωγή.
