Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που δεν μπορείς πια να αγνοήσεις την αλήθεια. Όταν ξυπνάς το πρωί και νιώθεις ότι η μέρα θα είναι ίδια με χθες, και η χθεσινή ήταν ίδια με προχθές, ξέρεις ότι κάτι έχει σπάσει. Όλα γύρω σου μοιάζουν βαριά, αναπαράγονται χωρίς νόημα και χωρίς λόγο, και εσύ συνεχίζεις να προσποιείσαι ότι όλα είναι εντάξει. Η δουλειά σου δεν σε γεμίζει, οι σχέσεις σου σε κουράζουν, οι στόχοι που είχες θέσει πριν χρόνια φαίνονται ξαφνικά ανόητοι ή άσκοποι. Και εκεί, μέσα σε αυτή την ψευδαίσθηση ασφάλειας και συνήθειας, συνειδητοποιείς: ήρθε η ώρα για restart.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή και σχεδόν πάντα αμείλικτη. Μας λέει ότι η ζωή δεν περιμένει κανέναν, ότι οι άνθρωποι γύρω μας δεν θα αλλάξουν για μας, και ότι οι συνθήκες δεν θα γίνουν ξαφνικά καλύτερες μόνο και μόνο επειδή το θέλουμε. Και ενώ η κοινωνία μας πιέζει να συνεχίσουμε να ζούμε με βάση προσδοκίες που μας βαραίνουν, εμείς πρέπει να βρούμε το θάρρος να σταματήσουμε να προσποιούμαστε. Το restart δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Αν συνεχίσουμε να αγνοούμε τα σημάδια, θα ζούμε σε μια ζωή γεμάτη ανούσιες συνήθειες, ψεύτικες σχέσεις και ατέλειωτη μετριότητα.

Τα σημάδια δεν έρχονται πάντα με δραματικό τρόπο. Είναι μικρά, επίμονα, αν και εύκολα αγνοήσιμα. Ίσως να νιώθεις κόπωση χωρίς λόγο, ή να σε κατακλύζει μια σιωπηλή απογοήτευση. Μπορεί να έχεις χάσει το ενδιαφέρον για τα πράγματα που πριν σε ενθουσίαζαν ή να νιώθεις ότι επαναλαμβάνεσαι συνέχεια χωρίς πρόοδο. Το μυαλό σου σου λέει «αυτό δεν λειτουργεί», αλλά η συνήθεια και ο φόβος σε κρατούν δεμένο. Κι εκεί είναι που πρέπει να αποφασίσεις: θα συνεχίσεις να ζεις ψεύτικα ή θα αναλάβεις την ευθύνη για τη ζωή σου;

Ένα restart απαιτεί θάρρος, ειλικρίνεια και σκληρή αυτοκριτική. Σημαίνει να κοιτάξεις κατάματα όλα όσα δεν λειτουργούν και να αποφασίσεις τι θα κρατήσεις και τι θα αφήσεις πίσω. Οι σχέσεις που σε πνίγουν, οι άνθρωποι που σε εκμεταλλεύονται, οι συνήθειες που σε αδρανοποιούν. Όλα αυτά πρέπει να τεθούν στο μικροσκόπιο, γιατί η ζωή δεν θα περιμένει να αποφασίσεις. Το πιο δύσκολο δεν είναι να αφήσεις πίσω αυτά που γνωρίζεις ότι πρέπει να φύγουν. Είναι να αντιμετωπίσεις τον φόβο της μοναξιάς, της αλλαγής, της αβεβαιότητας.

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς περνάμε τη ζωή μας προσποιούμενοι. Προσποιούμαστε ότι είμαστε ευτυχισμένοι, ότι έχουμε επιτυχία, ότι οι σχέσεις μας λειτουργούν. Και όσο πιο πολύ το κάνουμε αυτό, τόσο πιο μακριά από την αλήθεια μας βρισκόμαστε. Το restart είναι η αντίδραση απέναντι σε αυτή την ψεύτικη κανονικότητα, είναι η στιγμή που αποφασίζεις να σταματήσεις να είσαι θεατής της δικής σου ζωής. Είναι η στιγμή που η ζωή σου λέει: «Στάσου, κοίτα με, και πάρε πίσω τον έλεγχο».

Δεν είναι μόνο προσωπικό. Μπορεί να αφορά τη δουλειά, τις φιλίες, την οικογένεια ή ακόμα και τον τρόπο που φροντίζεις τον εαυτό σου. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς πως όσα σε κρατούν πίσω δεν αξίζουν πια, και πως η δική σου ενέργεια αξίζει να κατευθυνθεί σε ό,τι σε γεμίζει πραγματικά. Δεν είναι επιφανειακή αλλαγή. Δεν είναι να αλλάξεις απλώς τη διακόσμηση του σπιτιού ή να βάλεις νέα ρούχα. Είναι ουσιαστική επανεκκίνηση. Είναι να ξαναγράψεις τους κανόνες σου, να αναθεωρήσεις προτεραιότητες και να φτιάξεις μια ζωή που λειτουργεί για σένα και μόνο για σένα.

Η διαδικασία δεν είναι εύκολη. Θα υπάρξουν στιγμές αμφιβολίας, φόβου και ανασφάλειας. Θα χρειαστεί να πεις όχι σε ανθρώπους που αγαπάς αλλά σε καταστάσεις που σε κάνουν κακό. Θα χρειαστεί να αποδεχτείς ότι η ζωή σου δεν θα είναι τέλεια και ότι η ευτυχία δεν έρχεται με συνταγές άλλων. Αλλά η εναλλακτική—να συνεχίσεις όπως πριν—είναι ακόμη πιο τρομακτική: να ζεις μια ζωή γεμάτη με ανούσια συμβιβασμένα βήματα, να βλέπεις τα όνειρά σου να λιγοστεύουν και να νιώθεις πως ποτέ δεν θα ξαναβρείς ενέργεια ή χαρά.

Σίγουρα, πιστεύω ακράδαντα ότι η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι χρειάζεσαι restart είναι σαν ένα δυνατό χτύπημα από την ίδια τη ζωή. Είναι η κραυγή της ψυχής σου, η στιγμή που πρέπει να σταματήσεις να κρύβεσαι, να κοιτάξεις κατάματα την αλήθεια και να πάρεις την απόφαση να ξαναγεννηθείς. Είναι το τέλος των ψεύτικων σιγουριών, των μίζερων ρουτινών και των ανούσιων συμβιβασμών. Και όταν το κάνεις, δεν επιστρέφεις απλώς στη ζωή. Επιστρέφεις στον εαυτό σου πιο δυνατός, πιο σοφός και πιο ελεύθερος.

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram