Η live-action εκδοχή της “Βαϊάνα” πλησιάζει. Η Disney επιστρέφει σε μια ιστορία που δεν πρόλαβε καν να ξεθωριάσει. Το αρχικό animation παραμένει ζωντανό. Τα τραγούδια του ακούγονται ακόμη. Οι χαρακτήρες δεν έγιναν απλώς αγαπητοί. Έγιναν μέρος μιας ολόκληρης γενιάς κι όμως η εταιρεία αποφασίζει να τη ξαναφτιάξει για να την “επανασυστήσει”. 

Η λέξη που χρησιμοποιεί είναι χαρακτηριστική: reimagining. Μια επαναδιατύπωση που στην πράξη μοιάζει περισσότερο με αναπαραγωγή. Το νέο trailer το επιβεβαιώνει. Οι ίδιες σκηνές, συγκρούσεις, μουσικές κορυφώσεις. Η Βαϊάνα της Catherine Lagaʻaia ακολουθεί τα ίδια βήματα. Ο Maui του Dwayne Johnson επιστρέφει σχεδόν αυτούσιος, αυτή τη φορά με σάρκα και οστά. 

Ακόμη και οι λεπτομέρειες δείχνουν την πρόθεση. Τα μαλλιά, η εικόνα, η ενέργεια του χαρακτήρα. Μια προσπάθεια να μεταφερθεί η αίσθηση του animation στον πραγματικό κόσμο χωρίς μεγάλες αποκλίσεις. Γιατί να ξαναπείς την ίδια ιστορία όταν δεν έχει τελειώσει ακόμη ο πρώτος της κύκλος; Γιατί να μεταφέρεις κάτι που λειτούργησε τόσο καλά σε ένα νέο μέσο, χωρίς να ρισκάρεις πραγματικά; 

Η Disney δεν επενδύει στο άγνωστο. Επενδύει στο οικείο, στο αναγνωρίσιμο, στο ασφαλές. Το live-action δεν είναι δημιουργική ανάγκη, αλλά εμπορική συνέχεια. Το κοινό θέλει να ξαναδεί ιστορίες που αγαπά. Θέλει να επιστρέψει σε κόσμους που γνωρίζει, θέλει να νιώσει ξανά το ίδιο συναίσθημα. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η επανάληψη αντικαθιστά την εξέλιξη. Όταν η εικόνα γίνεται πιο σημαντική από την ουσία. 

Η Βαϊάνα ως animation είχε κάτι συγκεκριμένο. Μια αίσθηση ελευθερίας, ένα παιχνίδι με το χρώμα, το ρυθμό, τη φαντασία. Έναν κόσμο που μπορούσε να υπερβεί τα όρια της πραγματικότητας. Το live-action περιορίζει αυτό το στοιχείο. Όσο εντυπωσιακά κι αν είναι τα εφέ, όσο προσεγμένη κι αν είναι η παραγωγή, υπάρχει ένα όριο. Η πραγματικότητα δεν μπορεί να αποδώσει την ίδια ελαφρότητα, την ίδια αίσθηση θαύματος. 

Η νέα ταινία θα συγκριθεί με κάτι που ήδη θεωρείται επιτυχημένο κι αυτό είναι πάντα δύσκολο. Η παρουσία του Dwayne Johnson λειτουργεί ως γέφυρα. Συνδέει τις δύο εκδοχές, διατηρεί μια συνέχεια, δίνει στο κοινό ένα σημείο αναφοράς. Παρόλα αυτά δεν αρκεί, γιατί το ζήτημα δεν είναι αν ο Maui θα είναι καλός. Το ζήτημα είναι αν αυτή η ιστορία είχε ανάγκη να ειπωθεί ξανά. Η Disney φαίνεται να απαντά θετικά, το κοινό θα δώσει την τελική απάντηση. 

Η επιστροφή στη Βαϊάνα δείχνει κάτι ευρύτερο. Μια βιομηχανία που φοβάται το ρίσκο, που επιλέγει τη σιγουριά αντί της αναζήτησης, που επενδύει σε ήδη δοκιμασμένες φόρμες αντί να δημιουργεί νέες. Αφορά συνολικά το σύγχρονο blockbuster. Οι ιστορίες γίνονται franchises. Οι χαρακτήρες επαναχρησιμοποιούνται, οι επιτυχίες επαναλαμβάνονται. Η πρωτοτυπία περιορίζεται. Η Βαϊάνα σε live-action μορφή θα είναι πιθανότατα επιτυχημένη. Θα προσελκύσει κοινό, θα δημιουργήσει συζήτηση, θα λειτουργήσει εμπορικά. 

Θα προσθέσει κάτι ή θα επιβεβαιώσει απλώς ότι, όταν μια ιστορία λειτουργεί, το σύστημα προτιμά να την επαναλάβει αντί να την ξεπεράσει; Εκεί θα κριθεί πραγματικά, όχι στο box office, αλλά στη μνήμη. 

*Mε στοιχεία από το Hollywood Reporter 

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram