Η κουλτούρα των ντοκιμαντέρ έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε έναν παράξενο καθρέφτη. Όχι εκείνον τον επίπεδο που απλώς αντανακλά, αλλά τον ανομοιόμορφο, σαν αυτούς που βρίσκουμε συνήθως στα λούνα παρκ: παραμορφωτικό, ανελέητο, ακριβή μέσα στη διαστρέβλωσή του κι όταν το κάτοπτρο στρέφεται προς μια φιγούρα όπως ο Sean “Diddy” Combs, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα δούμε κάτι περισσότερο από έναν άνθρωπο. Θα δούμε ολόκληρο το σύστημα που τον έκανε δυνατό, αδιαμφισβήτητο, ακαταμάχητο. Ή τουλάχιστον έτσι έμοιαζε. 

Το “Sean Combs: The Reckoning”, η νέα σειρά του Netflix αποτελεί μια αυτοψία πάνω σε μια αυτοκρατορία που έχτισε δόξα, μουσική, χρήμα, πολιτισμό και όπως αποκαλύπτεται ένα πυκνό σύστημα φόβου και κακοποίησης. Είναι ένας κατάλογος από πληγές που κάποιοι επιτέλους δείχνουν και που ο θεατής νιώθει να τον βαραίνει σαν αργό, σκουρόχρωμο σύννεφο. 

Υπάρχουν λεπτομέρειες που ήδη γνωρίζαμε: οι κατηγορίες για trafficking, για βία, για εκμετάλλευση. Ήταν στην επικαιρότητα, στα σχόλια, στις δίκες. Αυτό που δεν γνωρίζαμε, τουλάχιστον όχι σε αυτή τη βωβή, απροκάλυπτη έκταση ήταν ο εσωτερικός ρυθμός της παρακμής. Η μηχανική του τρόμου. Η ποιότητα της σιωπής που περιέβαλε έναν άνθρωπο που ήξερε να χρησιμοποιεί τη δύναμή του με μια ακρίβεια που θα ζήλευε και χειρουργός. 

Ο Clayton Howard, ο πρώην sex worker που σπάει στο ντοκιμαντέρ με έναν τρόπο οδυνηρά ανθρώπινο τρόπο. Ο άνθρωπος που μιλάει για οκτώ χρόνια σεξουαλικών “freak-offs”, όπως τα αποκαλούσαν, με την Cassie αλλά και τον ίδιο τον Combs. Μία ιστορία εγκλωβισμού που δείχνει τι σημαίνει να ζεις στο περιθώριο της ισχύος ενός άλλου. 

Οι περιγραφές του είναι σχεδόν υπνωτιστικές στην ωμότητά τους: σεξουαλικοί μαραθώνιοι ημερών, λίτρα baby oil, βιντεοσκοπημένες συνευρέσεις, έλεγχος μέχρι και της συλλογής του σπέρματος. Για κάποιον άλλο ίσως αυτά να ήταν φαντασιώσεις. Για εκείνον ήταν η δουλειά του και για τον Combs ήταν μια τελετουργία κυριαρχίας. 

Το πιο σοκαριστικό είναι η “τελετή” της 9ης Μαρτίου, της ημέρας της δολοφονίας του Biggie. Κάθε χρόνο σαν ένας μακάβριος φόρος τιμής, ο Howard καλούνταν όπου κι αν βρισκόταν το ζευγάρι. Η Cassie, ο Diddy, ο ίδιος σε μια τριήμερη τελετουργία σεξ, αλκοόλ και αποσύνδεσης. Ένα παράδοξο πένθους. Μια παράξενη, σχεδόν λυρική λάμψη τρέλας μέσα στον κόσμο ενός ανθρώπου που φαίνεται να ζούσε σε μια μόνιμη κατάσταση υπερέντασης, ελέγχου και άρνησης του πραγματικού. 

Το ντοκιμαντέρ στήνει μεθοδικά την εικόνα ενός ανθρώπου που πριν ακόμα γίνει ειδώλιο της ποπ κουλτούρας, έμαθε να ζει μέσα στη βία. Παιδί σε ένα σπίτι που ήταν μόνιμο πάρτι, μόνιμη σκηνή, μόνιμο αίνιγμα. Γιος μητέρας που τιμωρούσε άγρια. Έφηβος που απάντησε στη μητέρα του με χαστούκι. Νεαρός άντρας που έμαθε να μετατρέπει τη σύγχυση σε επιβολή. 

Η σειρά δεν προσπαθεί να φτιάξει τέρας από άποψη εντυπωσιασμού. Το τέρας προκύπτει μόνο του, σιωπηλά μέσα από τη συσσώρευση ιστοριών. Από τον συνεργάτη που περιγράφει μια τελετουργική επίδειξη ισχύος στο γραφείο με ένα στοματικό σεξ που έπρεπε να το δει “για να ξέρει ποιος κάνει κουμάντο”. Από τον παραγωγό Lil Rod που μιλά για κακοποίηση, υποσχέσεις που έγιναν κενό και βίντεο που δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφισβήτησης.  

Ο Combs έξι ημέρες πριν συλληφθεί περπατά στο Harlem προσπαθώντας να δημιουργήσει υλικό “επανασύνδεσης” με την κοινότητα. Μόλις μπαίνει στο αυτοκίνητο, λέει ότι πρέπει να κάνει “καυτό μπάνιο με υπεροξείδιο”, γιατί άγγιξε “πολύ κόσμο”. Μια φράση που καταρρέει από το βάρος της ειρωνείας.  

Η σιωπή γύρω από τον Diddy ήταν δομική. Ήταν εργαλείο. Ήταν σύστημα. PR ομάδες που καθοδηγούσαν TikTokers και YouTubers μέσα στη δίκη. Πίεση, καθοδήγηση, χειραγώγηση του αφηγήματος. Ένας άνθρωπος που μάθαινε τους άλλους πως να μιλούν για εκείνον ή πώς να μη μιλούν. Το “Reckoning” δεν είναι το ντοκιμαντέρ που ικανοποιεί την περιέργεια του κοινού. Δεν είναι αποκαλυπτικό από βούληση θεάματος. Είναι αποκαλυπτικό εξαιτίας του κεντρικού του ερωτήματος: 

Τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος πετυχαίνει τόσο πολύ, τόσο δυνατά, τόσο γρήγορα που κανείς γύρω του δεν θυμάται πια πως είναι η ζωή χωρίς τον έλεγχό του. 

Αν υπάρχει ένα πράγμα που μαθαίνουμε από τον Diddy είναι πως όταν ένας άνθρωπος γίνεται τόσο μεγάλος που κανείς δεν τον βλέπει πια ως ίσο, τότε ό,τι χτίζεται γύρω του είναι απλώς ο διάδρομος της πτώσης του. 

*Mε στοιχεία από το Variety 

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram.