Μετά τον θόρυβο των γιορτών, έρχεται εκείνη η σπάνια στιγμή που ο χρόνος απλώνεται λίγο πιο αργά και η ανάγκη για ουσιαστικές ιστορίες γίνεται πιο έντονη. Το Cinobo μοιάζει ιδανικός σύμμαχος σε αυτή τη μετάβαση: ένα καταφύγιο σινεμά. Ταινίες που κοιτούν την Ιστορία κατάματα, που αφουγκράζονται τη συλλογική και την προσωπική απώλεια, που μιλούν για κοινότητες, για σώματα, για φόβους και για μικρές πράξεις αντίστασης. Πέντε επιλογές για τη νέα χρονιά για να θυμηθούμε γιατί το σινεμά εξακολουθεί να έχει νόημα όταν όλα γύρω μας μοιάζουν ρευστά. 

“Η Νέα Χρονιά που δεν ήρθε ποτέ”, του Μπόγκνταν Μουρεζάνου 
Στις 20 Δεκεμβρίου 1989, η Ρουμανία βρίσκεται στα πρόθυρα της επανάστασης. Έξι φαινομενικά ασύνδετες ζωές διασταυρώνονται με απροσδόκητους τρόπους. Καθώς οι εντάσεις φτάνουν σε οριακό σημείο, μια εκρηκτική στιγμή τους ενώνει, με αποκορύφωμα τη δραματική πτώση του Τσαουσέσκου και του κομμουνιστικού καθεστώτος. Βραβείο Καλύτερης ταινίας στο τμήμα Orizzonti του Φεστιβάλ Βενετίας για μια τραγικωμωδία με επίκεντρο μια και μόνο μέρα πριν την επανάσταση του 1989 στη Ρουμανία. Οξύ χιούμορ και δηκτικός πολιτικός σχολιασμός συνδυάζονται σε ένα καίριο φιλμ που μας υπενθυμίζει τη σημασία της ιστορικής μνήμης.

“Τρία χιλιόμετρα ως το τέλος του κόσμου”, του Εμανουέλ Πάρβου 
Ο Άντι περνάει το καλοκαίρι στο χωριό του στο Δέλτα του Δούναβη. Μια νύχτα πέφτει θύμα μιας βίαιης επίθεσης στο δρόμο, και την επόμενη μέρα τα πάντα γύρω του μοιάζουν να ανατρέπονται. Οι γονείς του δεν τον κοιτάζουν πια όπως παλιά και η φαινομενική ηρεμία του χωριού αρχίζει να διαταράσσεται. O Εμανουέλ Πάρβου κοιτάζει κατάματα την απομακρυσμένη επαρχία της χώρας του και συνθέτει το μαρτυρικό πορτρέτο ενός νεαρού άνδρα που γίνεται αφορμή να ξεσπάσουν τα πιο συντηρητικά και βίαια ένστικτα μιας ολόκληρης τοπικής κοινωνίας. Queer Φοίνικας στο Φεστιβάλ Καννών 2024.

“Η τελευταία παμπ”, του Κεν Λόουτς 
«Αν οι εργάτες καταλάβαιναν πόση δύναμη έχουν, θα αλλάζαμε τον κόσμο. Δεν το καταφέραμε ποτέ». Αποτελεί τη φράση καταλύτη για το ξεδίπλωμα της πλοκής. Σε μία εποχή διασπάσεων και διαιρέσεων μεταξύ “συντρόφων”, ο Λόουτς μιλάει πολιτικά για τη δύναμη της ένωσης που έρχεται μέσα από κοινές διαδρομές και την καλλιέργεια ενός σύνθετου – δύσκολου “μαζί”. Η φιλμογραφία του Βρετανού έχει ηχηρό μήνυμα – πάντα – στο πλευρό των αδυνάτων. Στην εποχή του Brexit που έχει διχάσει ήδη τον λαό της Μεγάλης Βρετανίας, μεταφερόμαστε στην Επαρχία που ψήφισε μαζικά υπέρ της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση κι η ιστορία πλέκεται με την προσφυγική κρίση. Για μία ακόμα αφορά επιδιώκεται η αφύπνιση συνειδήσεων κι ο ενεργός αγώνας, καθώς «όσο ο κόσμος δεν κάνει τίποτα, τόσο αναπτύσσεται το καθεστώς». Καλεί μαζικά σε (αντι)δραση παθητικούς δέκτες των γεγονότων που είτε έχουν παραιτηθεί, είτε φοβούνται, είτε δε βλέπουν την μεγάλη εικόνα που τους αγγίζει. Ο τόπος γέννησης αποτελεί μονάχα μία καταγραφή. Η κουλτούρα και τα πολιτισμικά στοιχεία είναι ικανά να βοηθήσουν σε ανταλλαγή απόψεων και τελικά σε διεύρυνση των οριζόντων μας. Σημασία έχει η οικονομική λιτότητα να μην καταλήξει σε λιτότητα συναισθημάτων και αξιών.

“Good Dog”, του Μπεν Λέονμπεργκ 
Ένας σκύλος, ο Ίντι, ξεκινά μια νέα περιπέτεια με τον ιδιοκτήτη του, εγκαταλείποντας την αστική ζωή για ένα άδειο οικογενειακό σπίτι στην εξοχή. Από την αρχή, δύο πράγματα είναι ξεκάθαρα: ο Ίντι είναι επιφυλακτικός απέναντι στο ανατριχιαστικό παλιό σπίτι και θα πολεμήσει με κάθε τρόπο για να μην χάσει το αφεντικό του. Βλέπουν οι σκύλοι εφιάλτες; Πιστεύουν στα φαντάσματα; Η horror έκπληξη της χρονιάς δίνει απαντήσεις, μέσα από τα μάτια του καλύτερού μας φίλου. Όλα τα Όσκαρ του κόσμου στον σκύλο πρωταγωνιστή.

“Ως τα χαράματα”, του Ρούναρ Ρούναρσον 
Ο Ντίντι αποχώρησε ξημερώματα για να κλείσει ένα κεφάλαιο της ζωής του και να επιστρέψει ελεύθερος. Η Ούνα πηγαίνει στη σχολή και στη συνέχεια στη δουλειά ήσυχη πως μία καλύτερη ημέρα έχει έρθει. Όταν κάνουμε σχέδια όμως ο Θεός γελάει. Μία πρωτόγνωρη τραγωδία για τα δεδομένα της χώρας θα φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων. Το ζητούμενο είναι η διαχείριση κι εκεί ακριβώς επενδύει ο Ρούναρ Ρούναρσον κάνοντας σπουδαίο σινεμά. Σκιαγραφεί εύθραυστους χαρακτήρες που λυγίζουν, αλλά σε λίγα λεπτά ξανασηκώνονται.

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram.