Από ελληνικό σινεμά με κοινωνικό βάθος μέχρι ανάλαφρες ευρωπαϊκές κωμωδίες και δυνατά δράματα τον Μάρτιο στο Ertflix. Ταινίες που μας βάζουν σε σκέψεις και άλλες που μας αφήνουν να χαλαρώσουμε. Ιστορίες που ακροβατούν ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι της καθημερινότητας. Πέντε στάσεις σε έναν κατάλογο που αξίζει να εξερευνήσεις. 

“Κρέας”, του Δημήτρη Νάκου (από 29 Μαρτίου) 
Βραβείο Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου 2025 στη Θεσσαλονίκη. Πολλά προβλήματα, αμαρτίες, ένοχα μυστικά μπαίνουν κάτω από το χαλάκι στην ελληνική ύπαιθρο, με τον αέρα να μην είναι τόσο καθαρός όσο φαίνεται, προκαλώντας πολλές φορές ασφυξία. Ο θεσμός της αγίας ελληνικής οικογένειας κυριαρχεί και κρύβει τις παθογένειες. Ο Τάκης είναι κτηνοτρόφος και προσπαθεί να επεκτείνει με κάθε τρόπο τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Έχει βρει τον τρόπο να “λαδώνει” τις μηχανές και κάνει τη δουλειά του. Αυτή τη φορά όμως ο Κυριάκος είναι αποφασισμένος να τα βάλει μαζί του και να διεκδικήσει τη γη του. Πριν όμως προλάβει καλά καλά να μας συστηθεί, ο Παύλος – γιος του Τάκη βάζει τέλος στη συμμετοχή του. Την μοίρα του καλείται να αποφασίσει ο Χρήστος, παραπαίδι του Τάκη πριν η υπόθεση φτάσει στη δικαιοσύνη. 

Ουδέν κρυπτόν από τον ήλιο που έρχεται να φωτίσει με τις ακτίνες του το σκοτάδι. Παρά το καθεστώς συγκάλυψης η κλεψύδρα αδειάζει και ο δημιουργός μαεστρικά αφήνει τον θεατή να γίνει κομμάτι της πλοκής – συμμέτοχος αν όχι συνένοχος. Όσο διαρκεί το πινκ πονγκ των ευθυνών η αλήθεια μίας ολόκληρης διαδρομής έρχεται στην επιφάνεια. Ο Τάκης προσπαθεί να σώσει το όνομά του και τον γιο του, που δεν είναι τέρας ευφυίας. Ο τελευταίος αδυνατεί να αντιληφθεί το σχέδιο του πατέρα, αγνοώντας πλήρως τις συνθήκες της πραγματικότητας. Πιο αδικημένος όλων ο Χρήστος που καλείται να πάρει μία γενναία απόφαση και να θυσιάσει τη σχέση ζωής με τη σύντροφό του, που δεν έχει τη δυνατότητα να τον περιμένει να επιστρέψει από το “ταξίδι”.

“Διακοπές στην Ίμπιζα”, του Αρνό Λεμόρ 
Ο Kριστιάν Κλαβιέ στην μεγάλη οθόνη μετά το “Βρε Καλώς τους” και πρωταγωνιστεί στην ταινία του Αρνό Λεμόρ, “Ταξίδι στην Ίμπιζα”. Μία χαλαρή κωμωδία για να περάσεις ένα ευχάριστο βράδυ με λίγο αλκοόλ να σπάει τον καύσωνα. 

Όπως συνηθίζεται οι ταινίες του καλοκαιριού δεν είναι βαθυστόχαστες, δεν τις χαρακτηρίζεις κομψοτεχνήματα. Ο κόσμος στην πλειοψηφία του είναι ζαλισμένος, δεν μπορείς να τον βάλεις σε σκέψη και σύνθετα νοήματα. Απολαμβάνουμε λοιπόν, κάτι διαφορετικό. Σαν να γεμίζουμε τις μπαταρίες και τις μηχανές μας. Μία προσπάθεια να ξεφύγουμε από τα προβλήματα κι αφού έχουμε μείνει στην πόλη να ταξιδέψουμε νοερά στην πλησιέστερη παραλία, αν όχι μέχρι την εξωτική… Ίμπιζα. 

Κι αφού είπα το κωδικό όνομα, πάμε να πούμε μερικά λόγια για τη νέα γαλλική κωμωδία. Ένας 55χρονος ποδολόγος κάνει μία νέα αρχή στη ζωή του. Είναι αποφασισμένος να κερδίσει την οικογένεια της νέας του συντρόφου. Το κράμα μοιάζει σαφώς αταίριαστο. Το χάσμα γενεών εμφανές. Είναι όμως κάποια πράγματα που μένουν αναλλοίωτα στον χρόνο, όπως η καλή μουσική. Ικανή να συνεπάρει τα πλήθη, να ξυπνήσει τις αισθήσεις και να οδηγήσει σε μία έξαψη δίχως όρια και αναστολές.

“Παράλληλες Μητέρες”, του Πέδρο Αλμοδόβαρ 
Λίγο πριν την πρεμιέρα του “Bitter Christmas” πιθανότατα στις Κάννες, συναντάμε μία σημαντική ταινία του Ισπανού δημιουργού. Μία νοσοκόμα, η Μανουέλα βρίσκεται αντιμέτωπη με το τραγικό παιχνίδι της μοίρας. Η ίδια στην καθημερινότητά της προσπαθεί να πείσει τους συγγενείς των νεαρών θυμάτων για το μεγαλείο της δωρεάς οργάνων, τώρα πρέπει να αποφασίσει αυτή καθώς ο γιος της ανήμερα των γενεθλίων του χάνει αιφνιδίως τη ζωή του μπροστά στα μάτια της. Το επόμενο διάστημα παίρνει την απόφαση να αφήσει τη Μαδρίτη και να επιστρέψει στη Βαρκελώνη. Τίποτα όμως δεν είναι ίδιο με το παρελθόν. Σαστίζει, τρομοκρατείται, έρχεται αντιμέτωπη με τα τραύματα της πρώιμης ζωής της μέχρι που συναντά την Αγράδο και βρίσκει μία πρόσκαιρη σανίδια σωτηρίας που όμως δεν μπορεί να μοιραστεί το μεγάλο της μυστικό. Σύντομα θα έρθει η γνωριμία με τη Ρόσα και θα δημιουργηθεί ένα τρίγωνο φιλίας, σεβασμού κι αλληλεγγύης.

“Animal”, της Σοφίας Εξάρχου 
Χρυσός Αλέξανδρος στη Θεσσαλονίκη το 2024. Eπιχειρείται μία διείσδυση στα άδυτα του κόσμου των animateurs, που βρίσκονται στα μεγάλα τουριστικά θέρετρα για να διασκεδάζουν τους τουρίστες στο ελληνικό καλοκαίρι. Ελάχιστοι όμως έχουν αναλογιστεί ποια είναι η δική τους πραγματικότητα μέχρι να βγουν στη σκηνή. Αυτήν την επώδυνη εξερεύνηση έχει αποφασίσει να κάνει η δημιουργός. Η Κάλια ηγείται του group. Είναι αυτή που το έχει ξανακάνει αρκετές φορές και γνωρίζει καλά τόσο πως θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των συνεργατών, όσο και πως θα διαχειριστεί τις δύσκολες καταστάσεις που θα προκύψουν. Η ζωή της μοιάζει με μια διαρκή ακροβασία σε τεντωμένο σχοινί. Τα όνειρά της τη στοιχειώνουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που δείχνει εξωτερικά δυνατή, αλλά εμείς αντιλαμβανόμαστε ποσό ευάλωτη είναι εκείνη τη στιγμή. Προσπαθεί να ξεχνά και να ξεσπά. Να μην αφήνει το μυαλό της να σκεφτεί και να σχεδιάζει συνεχώς την υλοποίηση του επόμενου στόχου.

“Πάση Θυσία”, του Ντέιβιντ Μακένζι 
Βρισκόμαστε μακριά από τα πλούτη της Νέα Υόρκης, στην επαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Δύο αδέλφια αποφασίζουν να πάρουν την τύχη στα χέρια τους και να αποδώσουν δικαιοσύνη κατά το δοκούν. Ο ένας έχει αποφυλακιστεί πριν λίγο καιρό, ο άλλος πρόσφατα χωρισμένος. Στόχος να μην σκοτώσουν άνθρωπο. Θέλουν να ξεχρεώσουν το υπόλοιπό τους στην τράπεζα και να κρατήσουν το σπίτι τους, που μπορεί στο μέλλον να τους αλλάξει τη μοίρα. Στο δρόμο τους θα βρεθεί όμως ένας βετεράνος Ρέιτζερ, αποφασισμένος για μία μεγάλη νίκη λίγο πριν την συνταξιοδότηση. Έτσι έχει μάθει να ζει. Πιστός συνοδοιπόρος του, ένας Κομάντσι ινδιάνικης καταγωγής, αστυφύλακας. Mε ξεκάθαρο κοινωνικοπολιτικό σχόλιο για την οικονομική κρίση και την εξαθλίωση στην οποία οδηγεί τον άνθρωπο, ο Μακένζι σκηνοθετεί ένα εξαιρετικό γουέστερν.

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram