Ο Benito Antonio Martínez Ocasio, όπως είναι το πραγματικό του όνομα δεν είναι πια απλώς ένας παγκόσμιος σταρ της reggaeton. Μετά από συμμετοχές σε ταινίες όπως το “Bullet Train” και το “Caught Stealing” περνά στο κέντρο της κινηματογραφικής αφήγησης και το κάνει με ένα πρότζεκτ που φέρει βάρος: ένα “επικό γουέστερν στην Καραβαϊκή” για τις ρίζες του Πουέρτο Ρίκο, σκηνοθετημένο από τον René Pérez Joglar σε συνεργασία με τον Alexander Dinelaris, τον σεναριογράφο των “Birdman” και “The Revenant”.
Το casting με Edward Norton, Javier Bardem, Viggo Mortensen λέει πολλά και σηκώνει τον πήχη των αξιώσεων. Ο Alejandro González Iñárritu ως executive producer. Η Live Nation Studios, η Class 5 Films, επενδυτές και στρατηγικοί εταίροι. Είναι μια παραγωγή με διεθνές εκτόπισμα, έτοιμη για τον δρόμο των Βραβείων.
Τι σημαίνει το “Porto Rico” σε αυτή τη συγκυρία;
Το Πουέρτο Ρίκο παραμένει ένα έδαφος σε ιδιότυπη σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες – ούτε πλήρως ανεξάρτητο, ούτε ισότιμη πολιτεία. Η ιστορία του είναι φορτισμένη: αποικιοκρατία, στρατιωτική παρουσία, οικονομικές κρίσεις, φυσικές καταστροφές, δημοσιονομική επιτήρηση. Η αφήγηση της “αμερικανικής ιδεαλιστικής ιστορίας” σπάνια φωτίζει τις σκιές της Καραϊβικής.
Ο Norton το διατύπωσε με ακρίβεια: η ταινία εντάσσεται στην παράδοση έργων όπως “The Godfather” και “Gangs of New York” που συνδυάζουν δραματική ένταση με την αποκάλυψη της σκοτεινής πλευράς του αμερικανικού αφηγήματος. Αν το “Porto Rico” ακολουθήσει αυτή τη γραμμή, τότε δεν θα είναι απλώς ένα ιστορικό δράμα, αλλά ένα πολιτικό σχόλιο.
Η σκηνοθετική ματιά ενισχύει αυτή την ανάγνωση. Ως καλλιτέχνης έχει επανειλημμένα τοποθετηθεί πολιτικά, με λόγο αιχμηρό, συχνά συγκρουσιακό. Η δήλωσή του ότι «η αληθινή ιστορία του Πουέρτο Ρίκο ήταν πάντα περιτριγυρισμένη από αντιπαραθέσεις» δείχνει τις προθέσεις του.
Και εδώ έρχεται ο ρόλος του Bad Bunny
Τον Φεβρουάριο έγινε ο πρώτος ισπανόφωνος καλλιτέχνης που κέρδισε Grammy για album of the year με το “Debí Tirar Más Fotos”. Λίγο νωρίτερα πρωταγωνίστησε στο Super Bowl Halftime Show σε μια γιορτή της πορτορικανικής κουλτούρας που έφτασε σε πάνω από 128 εκατομμύρια θεατές. Δεν πρόκειται απλώς για εμπορική επιτυχία, αλλά για την απόλυτη πολιτισμική διείσδυση στο κέντρο της αμερικανικής βιομηχανίας θεάματος. Η μετάβαση στον κινηματογράφο και μάλιστα σε ιστορικό έπος για τις ρίζες της πατρίδας του μοιάζει φυσική συνέχεια. Ο Bad Bunny επιλέγει να τοποθετηθεί μέσα σε μια αφήγηση ταυτότητας.
Το στοίχημα έχει λεπτή υφή. Μπορεί ένα φιλμ που μιλά για αποικιακή ιστορία και πολιτική σκιά να διατηρήσει την καλλιτεχνική του αιχμή μέσα σε ένα τόσο ισχυρό εμπορικό οικοσύστημα; Μπορεί ο Bad Bunny να αποφύγει την παγίδα του celebrity casting και να σταθεί ως δραματικός πρωταγωνιστής; Η πρόκληση είναι μεγάλη. Ο κινηματογράφος δεν συγχωρεί εύκολα την επιφανειακή μετάβαση από τη μουσική, όμως το timing ευνοεί το εγχείρημα. Η παγκόσμια βιομηχανία αναζητά νέες αφηγήσεις, νέες γλώσσες, νέες αγορές. Η ισπανόφωνη κουλτούρα γίνεται κεντρική.
Το “Porto Rico” ενδέχεται να λειτουργήσει ως σύμβολο μιας μετατόπισης. Από το αγγλοκεντρικό blockbuster σε ένα πολυγλωσσικό, πολυπολιτισμικό αφήγημα που δεν ζητά άδεια για να μιλήσει. Η Καραϊβική ως σκηνικό western, η αποικιακή ιστορία ως κινηματογραφικό έπος. Σήμερα που η ταυτότητα γίνεται συχνά αντικείμενο πολιτικής σύγκρουσης, η τέχνη αποκτά ξανά ρόλο ερμηνευτή. Ο Bad Bunny με την πορεία του από τα barrios του Σαν Χουάν στο κέντρο του αμερικανικού θεάματος ενσαρκώνει αυτή τη διαδρομή.
Το “Porto Rico” μπορεί να αποδειχθεί απλώς μια φιλόδοξη παραγωγή με δυνατά ονόματα ή μπορεί να γίνει μια στιγμή αναδιατύπωσης του αφηγήματος, μια υπενθύμιση ότι η Ιστορία δεν ανήκει μόνο σε εκείνους που την έγραψαν πρώτοι. Σε κάθε περίπτωση το μήνυμα είναι σαφές: η ποπ κουλτούρα δεν είναι πάντα απολιτίκ, όπως πολλοί θα ήθελαν κι όταν ένας καλλιτέχνης της κλίμακας του Bad Bunny επιλέγει να αφηγηθεί την ιστορία της πατρίδας του και να πάρει θέση αυτό μπορεί να δώσει αχτίδα φωτός μέσα στο σκοτάδι του 2026.
*Με στοιχεία από το Variety
➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram
