Τα Actor Awards φέτος φέρνουν τα πάνω κάτω στην τελική ευθεία για τα Όσκαρ. Η νίκη του “Sinners” και του Michael B. Jordan στον Α΄ Ανδρικό ήταν δήλωση δύναμης μέσα στο ίδιο το σώμα που αριθμητικά κυριαρχεί στην Ακαδημία: τους ηθοποιούς. 

Μέχρι το Σαββατοκύριακο όλη η ιστορία έμοιαζε σχεδόν προδιαγεγραμμένη. Το “One Battle After Another” του Paul Thomas Anderson είχε κερδίσει το PGA. Τα στατιστικά έδειχναν ξεκάθαρη τροχιά. Όταν μια ταινία μαζεύει Critics Choice, Globes, BAFTA, DGA, PGA και έχει και στήριξη από SAG, η ιστορία λέει ότι δύσκολα χάνει το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Ψηφίζουν όμως οι άνθρωποι κι όχι η ιστορία … 

Την επόμενη νύχτα, ο Ryan Coogler ανέτρεψε την αίσθηση αναπόφευκτου. Το “Sinners” δεν κέρδισε απλώς, δημιούργησε την αίσθηση θρίλερ πλέον μέχρι την τελική ανακοίνωση. Ο Jordan επικράτησε απέναντι σε ονόματα που θεωρούνταν μπροστά. Το καστ πήρε το μεγάλο βραβείο. Σε μια χρονιά με 16 υποψηφιότητες, η στήριξη αυτή δεν μοιάζει τυχαία. 

Η σημασία είναι διπλή. Πρώτον, το ensemble στο SAG παραδοσιακά λειτουργεί ως βαρόμετρο για την Καλύτερη Ταινία. Δεύτερον, ο Jordan έδωσε στο “Sinners” την κρίσιμη “ηγετική” νίκη. Οι παραλληλισμοί με τον Russell Crowe στο “Gladiator” είναι προφανείς. Μια δυνατή ερμηνευτική νίκη στο τέλος της διαδρομής συμπληρώνει το πακέτο, πριν τελική ανακοίνωση των Όσκαρ. 

Η στατιστική όμως δεν χαρίζεται σε κανέναν. Κανένας ηθοποιός δεν έχει κερδίσει Όσκαρ Α΄ Ανδρικού μόνο με ένα SAG, με μία ιστορική εξαίρεση: τον Roberto Benigni στο “Life Is Beautiful”. Ο Jordan στέκεται πάνω σε μια ταινία με ορμή και μοιάζει να μπορεί να επαναλάβει αυτόν τον θρίαμβο. 

Στον αντίποδα, το “One Battle After Another” δείχνει ακόμα ισχυρό. Η τριάδα σκηνοθεσία–σενάριο–μοντάζ παραμένει πιθανό sweep. Από το 2000 και μετά καμία ταινία που κέρδισε και τα τρία δεν έχασε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Το ίδιο ισχύει για ταινίες που έχουν συγκεντρώσει το πλήρες πακέτο σωματείων. Αν αυτό το σερί σπάσει, θα μιλάμε για ιστορική καμπή. 

Το ενδιαφέρον είναι ότι και οι δύο ταινίες κουβαλούν τρομερά στατιστικά. Καμία ταινία με ACE, SAG και WGA δεν έχει χάσει την Καλύτερη Ταινία. Το “Sinners” μπορεί να είναι αυτή. Αν συμβεί, ένα από τα δύο σερί θα τελειώσει. Αυτό από μόνο του κάνει τη χρονιά να μαγνιτίζει τα βλέμματα. 

Ο Coogler έγραψε ήδη ιστορία ως ο πρώτος σκηνοθέτης με δύο νίκες ensemble στο SAG, μετά το “Black Panther”. Η απορία που πλανάται είναι άλλη: μπορεί μια ταινία να κυριαρχήσει σε ερμηνείες και σενάριο και να χάσει τη σκηνοθεσία; Το προηγούμενο του “Shakespeare in Love” υπάρχει. Η διαφορά είναι το βάρος του ονόματος. Η βιομηχανία γνωρίζει τον Coogler και τη σημασία της στιγμής. 

Στις ερμηνείες, το τοπίο παραμένει ανοιχτό. Ο Timothée Chalamet φαίνεται να χάνει έδαφος. Η καμπάνια του δίχασε. Ο Ethan Hawke διατηρεί θεωρητική διαδρομή. Ο Wagner Moura έχει στήριξη από Globes. Η αίσθηση όμως μετά τα Actor Awards είναι ότι ο Jordan μπήκε μπροστά την κατάλληλη στιγμή. Στον Β΄ Ανδρικό, ο Sean Penn έχει BAFTA και SAG αλλά δεν έκανε καμπάνια. Η απουσία του από τις τελετές δεν περνά απαρατήρητη. Ο Delroy Lindo από το “Sinners” είναι η έκπληξη της κατηγορίας.  

Στον Β΄ Γυναικείο, η Amy Madigan κουβαλά τη δυναμική της στιγμής. Η εικόνα της στη σκηνή θύμισε Jamie Lee Curtis πριν από δύο χρόνια. Η Wunmi Mosaku από το “Sinners” έχει BAFTA και σύνδεση με φαβορί Καλύτερης Ταινίας. Η μάχη είναι καθαρή. Το μειονέκτημα της Madigan είναι ότι η ταινία της δεν βρίσκεται στο κέντρο της οσκαρικής κούρσας. 

Όλα αυτά οδηγούν σε ένα βασικό ερώτημα: τι σημαίνουν 16 υποψηφιότητες; Σημαίνουν απλώς αναγνώριση ή σημαίνουν συσπείρωση; Η Ακαδημία αριθμεί περίπου 10.000 μέλη. Ο κλάδος των ηθοποιών είναι ο μεγαλύτερος. Όταν οι ηθοποιοί ψηφίζουν ως μπλοκ καθορίζουν αποτέλεσμα. Η ιστορία έχει δείξει ότι ανατροπές συμβαίνουν. Το “Moonlight” έχασε PGA, DGA και SAG και κέρδισε το Όσκαρ. Το “Parasite” έχασε PGA και DGA. Το “Spotlight” έχασε PGA και DGA. Το προηγούμενο υπάρχει. Το αν θα ενεργοποιηθεί, εξαρτάται από την τελική ψήφο. 

Η σεζόν φτάνει στο σημείο όπου η αφήγηση μετρά όσο και τα τρόπαια. Το “Sinners” διαθέτει δυναμική αφήγηση. Εμπορική επιτυχία, καλλιτεχνική φιλοδοξία, άψογες ερμηνείες. Το “One Battle After Another” διαθέτει κύρος δημιουργού και θεσμική στήριξη. Κάπου ανάμεσα βρίσκεται η τελική απόφαση. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η κούρσα δεν έχει τελειώσει. Η στιγμή των Actor Awards έδειξε ότι το τιμόνι δεν είναι καρφωμένο σε μία κατεύθυνση. Την Κυριακή των Όσκαρ ένα από τα στατιστικά θα σπάσει και μένει η στιγμή να δείξει ποιο θα είναι αυτό. 

*Με στοιχεία από το Variety 

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram