Το 2026 είναι εδώ κι είναι γεμάτο από τίτλους που κουβαλούν βάρος, δημιουργούς που έχουν κάτι να αποδείξουν και Φεστιβάλ που εξακολουθούν να λειτουργούν ως μηχανισμοί νοήματος σε μια εποχή υπερπροσφοράς εικόνων. Οι Κάννες και η Βενετία παραμένουν τα τελευταία μεγάλα φίλτρα κύρους. Εκεί δεν πας για να ακουστείς απλώς, πας για να μετρηθείς. 

Το ενδιαφέρον με τις ταινίες που αναμένονται το 2026 δεν είναι μόνο τα ονόματα. Είναι το γεγονός ότι πολλές από αυτές μοιάζουν να συνομιλούν με την εποχή χωρίς να την κολακεύουν. Δεν υπόσχονται παρηγοριά, αλλά παρατήρηση. Δεν υπόσχονται εύκολη συγκίνηση, αλλά ένταση, σύγκρουση, ιδέες που ενοχλούν. 

Ο Steven Spielberg επιστρέφει με το Disclosure Day, μια ταινία επιστημονικής φαντασίας που ακουμπά το συλλογικό άγχος γύρω από το άγνωστο και την εξουσία της πληροφορίας. Ο Spielberg δε χρειάζεται να αποδείξει τίποτα κι όμως κάθε επιστροφή του μοιάζει με δήλωση. Οι ιστορίες για UFO δεν αφορούν ποτέ εξωγήινους. Αφορούν τον άνθρωπο και τον φόβο του μπροστά σε ό,τι δεν ελέγχει. 

Στον αντίποδα, ο Alejandro González Iñárritu επιλέγει τη σάτιρα ως όχημα. Το Digger με πρωταγωνιστή τον Tom Cruise περιγράφεται ως μια “κωμωδία καταστροφής”. Όταν ο ισχυρότερος άνθρωπος του κόσμου προσπαθεί να πείσει ότι είναι σωτήρας, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι πολιτικό. Ο Iñárritu γνωρίζει καλά ότι η υπερβολή είναι ο μόνος τρόπος να μιλήσεις σοβαρά για την εξουσία. 

Το 2026 θα είναι επίσης η χρονιά της ολοκλήρωσης ενός κινηματογραφικού έπους. Το Dune: Part Three του Denis Villeneuve δεν είναι απλώς το κλείσιμο μιας τριλογίας. Είναι το τεστ αν το σύγχρονο σινεμά μπορεί ακόμη να παράγει μύθο μεγάλης κλίμακας χωρίς να θυσιάζει την αισθητική του. Το Dune δεν είναι blockbuster με την παραδοσιακή έννοια. Είναι σινεμά που διεκδικεί χώρο και χρόνο. 

Αν υπάρχει ένας δημιουργός που ξέρει να προκαλεί δυσφορία με ακρίβεια χειρουργική, αυτός είναι ο Ruben Östlund. Το The Entertainment System Is Down τοποθετεί ανθρώπους σε ένα αεροπλάνο χωρίς αντιπερισπασμούς. Όταν αφαιρείς την ψυχαγωγία μένει ο εαυτός. και αυτό είναι συχνά αφόρητο. Ο Östlund ενδιαφέρεται για συμπεριφορές. Λογικά στις Κάννες θα διεκδικήσει τον τρίτο του Χρυσό Φοίνικα. 

Ο David Fincher επιστρέφει στον κόσμο του Once Upon a Time in Hollywood με το The Adventures of Cliff Booth. Ο χαρακτήρας του Brad Pitt, ένας άνθρωπος που κινείται στις σκιές της βιομηχανίας γίνεται φακός για να δεις πώς λειτουργεί πραγματικά το σύστημα. Ο Fincher αναλύει κι αυτή η ψυχρή ματιά είναι που κάνει τις ταινίες του να αντέχουν. 

Δέκα χρόνια μετά το The Neon Demon, ο Nicolas Winding Refn επιστρέφει με το Her Private Hell. Λάμψη, βία, σώματα, σιωπές. Ο Refn δεν κάνει σινεμά για να γίνει αρεστός. Κάνει σινεμά για να επιβάλει μία ατμόσφαιρα και αυτό είτε σε απωθεί είτε σε καθηλώνει. 

Στο 1949 ο Paweł Pawlikowski επιστρέφει στην Ευρώπη των συντριμμιών και της μνήμης. Με τη Sandra Hüller σε πρωταγωνιστικό ρόλο η ταινία κοιτά την Ιστορία όχι ως αφήγηση, αλλά ως τραύμα που μεταφέρεται μέσα στις οικογένειες. Ο Pawlikowski ξέρει να μιλά χαμηλόφωνα και γι’ αυτό ακούγεται δυνατά. 

Ο James Gray με το Paper Tiger επανέρχεται στο έγκλημα και την ηθική ασάφεια. Adam Driver και Scarlett Johansson συναντιούνται ξανά σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι καθαρό. Ο Gray ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία σκηνοθετών που αγαπούν τους χαρακτήρες τους χωρίς να τους δικαιολογούν. 

Ο Asghar Farhadi φέρνει το Parallel Tales, μια γαλλόφωνη ταινία σχέσεων και συγκρούσεων. Με Isabelle Huppert και Catherine Deneuve ο Farhadi συνεχίζει να εξερευνά τις ρωγμές της ανθρώπινης ηθικής. Εκεί όπου όλοι έχουν λόγους και κανείς δεν είναι αθώος. 

Τέλος, ο Florian Zeller με το Bunker μεταφέρει το ψυχολογικό του σύμπαν σε ένα πιο σκοτεινό, τεχνολογικό πλαίσιο. Penélope Cruz και Javier Bardem σε έναν κόσμο όπου η οικειότητα απειλείται από την ισχύ και το μυστικό. 

Οι δέκα αυτές ταινίες δεν είναι απλώς “αναμενόμενες”. Δείχνουν ότι το σινεμά του 2026 δεν σκοπεύει να είναι “εύκολο” και αυτό σε μια εποχή συνεχούς κατανάλωσης είναι ίσως το πιο ελπιδοφόρο σημάδι. 

*Με στοιχεία από το Variety 

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram.