Η κλασική αφήγηση του Θερβάντες είναι λίγο-πολύ γνωστή: ο Δον Κιχώτης της Μάντσα είναι μια ωδή στις πιο παραδοσιακές ιπποτικές ιστορίες, με επίκεντρο έναν ευγενή από ένα μικρό χωριό που γοητεύεται από τα ρομαντικά μυθιστορήματα. Τόσο γοητευμένος, μάλιστα, που θεωρεί τον εαυτό του ιππότη και αποφασίζει να ξεκινήσει μεγάλες περιπέτειες, επιλέγοντας ως πηγή έμπνευσης ένα άλογο (Ροσινάντε) και έναν ιπποκόμο (Σάντσο Πάντσα), καθώς και μια όμορφη κυρία (Δουλτσινέα).
Πείθοντας έναν φτωχό (και απλό) άνθρωπο για την πιθανότητα να γίνει πλούσιος, ξεκινάει μια αποστολή με τον Σάντσο του, αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις που συναντά στην πορεία. Στο μυαλό του, οι ανεμόμυλοι γίνονται γίγαντες, οι ιερείς γίνονται σκιώδεις φιγούρες και τα αγάλματα γίνονται δεσποινίδες που βρίσκονται σε κίνδυνο. Κάθε στιγμή μεταμορφώνεται σε μεγάλες μάχες για τον Δον Κιχώτη, παρόλο που, για τον παρατηρητή, τα επεισόδια είναι γελοία, ακόμη και κωμικά.
Ο Δον Κιχώτης είναι μια απ’ τις ιστορίες που δεν παλιώνουν ποτέ. Άρχισε να πλάθεται στο μυαλό του Μιγκέλ ντε Θερβάντες πριν από τέσσερις αιώνες για να διακωμωδήσει τα ρομαντικά ιπποτικά μυθιστορήματα που μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον από την εποχή του Μεσαίωνα· μετουσιώθηκε σε θεμέλιο αλλά και ακρογωνιαίο λίθο της δυτικής λογοτεχνίας. Οι αδελφοί Paul και Gaetan Brizzi ανασυνθέτουν με λέξεις, εικόνες και πλήρη συναίσθηση τη χειμαρρώδη ιστορία και τον «αιώνιο» χαρακτήρα του Δον Κιχώτη – ένας ιππότης ατρόμητος μα και τόσο τραγελαφικά αφελής, υπερόπτης και συνάμα αξιαγάπητος, φαρσικά παράλογος και αθεράπευτα συνεπής ως το τέλος, ιδεαλιστής και οπωσδήποτε αθάνατος.
Ο Δον Κιχώτης εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1605 και θεωρείται ευρέως το σπουδαιότερο ισπανόφωνο μυθιστόρημα όλων των εποχών, έχοντας εκδοθεί σε όλες τις κύριες γλώσσες σε 700 εκδόσεις. Ήταν το πρώτο ισπανικό μυθιστόρημα που χρησιμοποίησε καθημερινή γλώσσα και παρατηρήσεις του συγγραφέα μέσα στο κείμενο (προαναγγέλοντας τους…μεταμοντέρνους). Με την έκδοσή του, σημείωσε αμέσως τρομακτική επιτυχία, φτάνοντας σε τέτοια φρενίτιδα δημοτικότητας που μέχρι τον Απρίλιο του ίδιου έτους, άνθρωποι ντυμένοι ως οι κύριοι χαρακτήρες του με μεταμφιέσεις διοργάνωσαν παρελάσεις για να γιορτάσουν τη γέννηση του Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας.
Ο Δον Κιχώτης είναι ένα κλασικό έργο – και όπως ακριβώς και στην Κόλαση του Δάντη, οι αδερφοί Brizi καταφέρνουν να αποτυπώσουν την ουσία της ιστορίας, μεταφέροντας το παράφρον και περιπετειώδες πνεύμα του ιππότη, δείχνοντάς μας τις ψευδαισθήσεις του. Αλλά δεν σταματά εκεί, δείχνοντας επίσης την ανησυχία όσων τον περιβάλλουν και προσπαθούν να τον προστατεύσουν από τον εαυτό του, καθώς και όσων υπέφεραν από τις ατυχίες του και όσων παρασύρθηκαν από το πνεύμα της περιπέτειας – με μια ελαφριά προσωπική πινελιά σε ορισμένες λεπτομέρειες.
Όσον αφορά τα οπτικά στοιχεία, οι περισσότερες σελίδες είναι ασπρόμαυρες, με υψηλό επίπεδο λεπτομέρειας και ρεαλισμού, αν και υπάρχουν και κάποιες έγχρωμες σελίδες, κυρίως στα πιο σουρεαλιστικά αποσπάσματα. Τα ασπρόμαυρα σχέδια μεταφέρουν μεγάλη κίνηση, κάτι που ταιριάζει στο περιπετειώδες πνεύμα του Δον Κιχώτη. Οι έγχρωμες σελίδες σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν ένα μόνο σχέδιο σε παστέλ τόνους, που απεικονίζει τα πιο αλλόκοτα επεισόδια. Τις λεπτομερείς εικονογραφήσεις αναδεικνύει η ποιότητα της έκδοσης, με το σκληρό εξώφυλλο.
Τα δίδυμα αδέρφια Paul και Gaetan Britzi γεννήθηκαν σε ιταλική οικογένεια το 1951. Μεγαλώνοντας στο Παρίσι, σπούδασαν στην Ecole Nationale Supérieure des Arts Decoratifs, όπου καλλιέργησαν την κλίση τους στις καλές τέχνες και στον κινηματογράφο.
Το 1974, η πρώτη τους μικρού μήκους ταινία, “ΟΗΕ, επαινέθηκε από τους κριτικούς και θεωρήθηκε ως αποκάλυψη του είδους από τον τύπο. Νικητές του βραβείου “Prix De Rome” του Υπουργείου Γαλλικού Πολιτισμού το 1976, διέμειναν στη Βίλα των Μεδίκων στη Ρώμη για δύο συνεχόμενα χρόνια και σκηνοθέτησαν τη δεύτερη μικρού μήκους ταινία τους, “FRACTURE”, η οποία κέρδισε πολλά βραβεία σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων.
Η τρίτη μικρού μήκους ταινία τους ήταν υποψήφια για γαλλικό «Σεζάρ». Στη συνέχεια, οι Britzi ίδρυσαν το δικό τους στούντιο παραγωγής κινουμένων σχεδίων, το οποίο διηύθυναν μέχρι το 1984, ενώ συνέχισαν να ασχολούνται με την προσωπική τους τέχνη.
Η φήμη τους ενθάρρυνε τον Roman Polanski να επικοινωνήσει μαζί τους για να σχεδιάσουν τα σενάρια για την ταινία του Πειρατές. Στη συνέχεια, οι δύο αδελφοί σκηνοθέτησαν την πρώτη τους μεγάλου μήκους ταινία Ο Αστερίξ και το δώρο του Καίσαρα, μια διασκευή του αγαπημένου γαλλικού κόμικ του Ουντερζό. Το 1986, λάνσαραν την BRIZZI FILMS και παρήγαγαν τηλεοπτικές εκπομπές κινουμένων σχεδίων. Το Υπουργείο Γαλλικού Πολιτισμού τους βράβευσε με τον τίτλο «Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων», μια διάκριση που το γαλλικό κράτος αποδίδει στους καλύτερους καλλιτέχνες ετησίως.
Πούλησαν το στούντιο τους στην Disney και το 1994 μετακόμισαν στο Λος Άντζελες για να εργαστούν στο Walt Disney Feature Animation Studio, όπου σκηνοθέτησαν σεκάνς της ταινίας “Η Παναγία των Παρισίων”.
Το 2001 εγκατέλειψαν τα μεγάλα στούντιο για να επικεντρωθούν στα προσωπικά τους έργα, συμπεριλαμβανομένων των καλών τεχνών και της εικονογράφησης. Αποφάσισαν να αφιερώσουν το ταλέντο και τη φαντασία τους στην εικονογράφηση ενός λογοτεχνικού αριστουργήματος: Ορλάντος ο Μαινόμενος του Ιταλού ποιητή του 15ου αιώνα, Λουδοβίκου Αριόστο. Οι σαράντα έξι πράξεις έγιναν σαράντα έξι σχέδια με μολύβι και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο Ιταλικό Ινστιτούτο Πολιτισμού στο Λος Άντζελες. Η έκθεση συνεχίστηκε στο Λουγκάνο της Ελβετίας και στη Φλωρεντία της Ιταλίας.
Tα δύο αδέρφια συνέχισαν δημιουργώντας μια νέα συλλογή σχεδίων που αναπαριστούσαν εντυπωσιακές σκηνές αριστουργημάτων από τις πιο μεγάλες όπερες. Οι εικονογραφήσεις εκτέθηκαν και πωλήθηκαν στην Πινακοθήκη Daniel Maghen στο Παρίσι.
Το 2014, ο εκδοτικός οίκος Futuropolis δημοσίευσε το πρώτο τους graphic novel, με τίτλο La Cavale du Dr. Destouches (Η φυγή του Δρ. Destouche), μια ιστορία γραμμένη από τον Γάλλο ηθοποιό Christophe Malavoix και εμπνευσμένη από τη ζωή του μεγάλου αλλά αμφιλεγόμενου συγγραφέα Céline. Αν και αποτέλεσε πρόκληση για τους αδελφούς, το αποτέλεσμα έτυχε ευρείας αναγνώρισης από τον τύπο σε διεθνή κλίμακα.
Από εκείνο το σημείο και μετά, οι Brizzi αφιέρωσαν τη συντριπτική πλειονότητα των συλλογικών προσπαθειών τους στην παραγωγή κοινών graphic novels, για τα οποία έχουν λάβει πανελλαδική αναγνώριση στη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ άλλων από τον κυρίαρχο τύπο. Αυτά τα μυθιστορήματα περιλαμβάνουν τα Le Fantome de L‘Opera, Don Quichotte De la Manche, Double Assassinat dans la Rue Morgue, La Chute de la Maison Usher (από τα ομώνυμα έργα του Έντγκαρ Άλαν Πόε), L‘Enfer De Dante (2023), Les Contes Drolatiques (2021), κ.ά.
Οι αδελφοί Brizzi εργάζονται αυτή τη στιγμή πάνω στο επόμενο graphic novel με τίτλο Μακμπέθ, εμπνευσμένο από το θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram
