Το AI slop δεν εμφανίστηκε από το πουθενά, απoτελεί το φυσικό επακόλουθο ενός ίντερνετ που εδώ και χρόνια εκπαιδεύτηκε να επιβραβεύει τον όγκο, την ταχύτητα και την επανάληψη. Η τεχνητή νοημοσύνη απλώς έκανε το αναπόφευκτο πιο γρήγορο. Αν κάποτε το πρόβλημα ήταν το clickbait, τώρα είναι το περιεχόμενο χωρίς συγγραφέα, χωρίς πρόθεση, χωρίς λόγο ύπαρξης πέρα από το να γεμίσει χώρο. Κείμενα, εικόνες, βίντεο που μοιάζουν με κάτι, αλλά δεν οδηγούν πουθενά. Αυτό είναι το AI slop: πληροφοριακή μάζα χωρίς νόημα, σαν fast food χαμηλής ποιότητας. 

Το πρώτο λάθος είναι να το αντιμετωπίζουμε σαν τεχνολογικό πρόβλημα. Είναι πρόβλημα προσοχής κι ίσως ακόμα βαιθύτερα επιλογής. Το AI slop υπάρχει επειδή το καταναλώνουμε, επειδή το αλγοριθμικό οικοσύστημα έμαθε ότι δε χρειάζεται ποιότητα για να κρατήσει τον χρήστη, μόνο διαδοχικά γεγονότα που τραβούν την προσοχή. Η AI απλώς έμαθε να μιμείται αυτόν τον ρυθμό τέλεια. Δεν κουράζεται, δε βαριέται, δε σταματά. Το slop δεν είναι αποτυχία της τεχνολογίας, είναι επιτυχία του business model. 

Άρα η αντιμετώπιση δεν ξεκινά από φίλτρα και εργαλεία ανίχνευσης, αλλά από στάση ζωής. Το ΑΙ slop τρέφεται από την παθητική κατανάλωση, από το σκρολάρισμα χωρίς σκοπό, από το «ας δω λίγο ακόμα». Όσο καταναλώνεις χωρίς κριτήριο, το slop σε βρίσκει. Η πρώτη άμυνα είναι να επαναφέρεις την πρόθεση. Γιατί μπήκες εδώ; Τι ψάχνεις; Αν δεν έχεις απάντηση, το σύστημα θα σου δώσει ό,τι βολεύει εκείνο. 

Το δεύτερο βήμα είναι η επαναφορά της τριβής. Το ΑΙ slop διαβάζεται εύκολα, βλέπεται εύκολα, ξεχνιέται αμέσως. Δεν σε δυσκολεύει, δεν σε προκαλεί, δεν σε σταματά, ό,τι σε αναγκάζει να επιβραδύνεις είναι αντίδοτο. Κείμενα με ύφος, με θέση, με κίνδυνο. Βίντεο που δεν εξηγούν τα πάντα σε 30 δευτερόλεπτα. Τέχνη που δεν καταναλώνεται αλλά βιώνεται. Ζητούμενο επομένως είναι η κριτική σκέψη ως φίλτρο. 

Το τρίτο είναι η συνειδητή επιλογή πηγών. Το AI slop ευδοκιμεί σε feeds, όχι σε χώρους με επιμέλεια, όπως newsletter με όνομα, μέσα με ταυτότητα, δημιουργοί που υπογράφουν. Το slop δεν έχει κόστος για κανέναν, δεν υπάρχει ευθύνη, δεν υπάρχει φήμη, δεν υπάρχει ρίσκο. Όπου βλέπεις περιεχόμενο χωρίς πρόσωπο, χωρίς ιστορικό, χωρίς συνέχεια, κράτα απόσταση. 

Το AI slop σε πείθει ότι αν δεν είσαι συνεχώς εκτεθειμένος, μένεις πίσω. FOMO σε βιομηχανική κλίμακα. Η αλήθεια είναι αντίστροφη. Όσο περισσότερο εκτίθεσαι, τόσο λιγότερα καταλαβαίνεις. Η γνώση χρειάζεται κενά και με έναν τρόπο σιωπή για περισυλλογή, να κατακαθίσει. Το slop μισεί τα κενά, γιατί εκεί πεθαίνει. 

Όσο περισσότεροι άνθρωποι γράφουν, δημιουργούν, μιλούν με δική τους φωνή, τόσο πιο δύσκολο γίνεται για το slop να κυριαρχήσει. Το ΑΙ slop είναι μίμηση χωρίς εμπειρία. Δεν έχει σώμα, δεν έχει παρελθόν, δεν έχει κόστος. Η ανθρώπινη δημιουργία φαίνεται εκεί που τρέμει λίγο, εκεί που κάτι περισσεύει ή κάτι λείπει. Αυτή η ατέλεια είναι σήμα ζωής. 

Σημαντικό είναι και το πως χρησιμοποιούμε την ίδια την AI. Όταν την αντιμετωπίζουμε σαν μηχανή παραγωγής περιεχομένου, συμβάλλουμε στο πρόβλημα. Όταν τη χρησιμοποιούμε σαν εργαλείο σκέψης, σαν προσχέδιο, σαν βοηθό και όχι σαν αντικαταστάτη, η σχέση αλλάζει. Το slop γεννιέται όταν η πρόθεση είναι “παρήγαγε κάτι να ανέβει”. Πεθαίνει όταν η πρόθεση είναι “βοήθησέ με να σκεφτώ καλύτερα”. 

Το AI slop δε θα εξαφανιστεί, θα πλημμυρίσει τα πάντα. Η ερώτηση δεν είναι πως θα το καθαρίσουμε, αλλά που θα σταθούμε εμείς. Σε έναν κόσμο άπειρου περιεχομένου, η αξία μετακινείται από την πρόσβαση στην επιλογή. Από το “υπάρχει” στο “αξίζει” κι αυτή η επιλογή δεν μπορεί να αυτοματοποιηθεί. 

Η αντιμετώπιση του ΑΙ slop είναι μια άσκηση ενηλικίωσης του ψηφιακού μας εαυτού. Να μάθουμε να λέμε όχι, να αντέχουμε τη σιωπή. Να επιλέγουμε λιγότερα και να μένουμε περισσότερο, όχι επειδή είμαστε ανώτεροι, αλλά επειδή αλλιώς πνιγόμαστε. Ας μη ξεχνάμε το slop δεν ενδιαφέρεται αν πνίγεσαι, αλλά μόνο να συνεχίσεις να καταναλώνεις.

 

 

 

➪ Ακολουθήστε το OLAFAQ στο Facebook, Bluesky και Instagram