Μίλτος Τόσκας
Επιστήμη
Η ιστορική διαδρομή του LSD στη θεραπευτική κι όσα μας αφορούν σήμερα.
Τρόπος Ζωής
Social Media και περιορισμοί, μία προσέγγιση στις κοινωνικές προεκτάσεις.
Σε μια χρονιά όπου ο κινηματογράφος λειτούργησε ξανά ως καθρέφτης μιας κοινωνίας σε διαρκή κρίση, οι ταινίες του 2025 δεν πρόσφεραν εύκολες φυγές αλλά έντονες εμπειρίες, πολιτικά ερωτήματα και υπαρξιακά διλήμματα.
Το 2025 ήταν η χρονιά που η κλιματική κρίση έπαψε να αντιμετωπίζεται ως κοινό παγκόσμιο στοίχημα και αποκαλύφθηκε ως πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων, οικονομικών υπολογισμών και πολιτικής άρνησης.
Κάθε φορά που η επικαιρότητα βαραίνει, το μέλλον θολώνει και οι ειδήσεις μοιάζουν να γράφονται όλες με την ίδια αγχωμένη γραμματοσειρά, κάποιος θα το ρωτήσει: «Μήπως ζούμε ξανά τη δεκαετία του ’30;».
2025: μια χρονιά όπου η κόπωση, η εύθραυστη ισορροπία, η αλλαγή στην εργασία, στις σχέσεις και στην έννοια της επιτυχίας διαμόρφωσαν σιωπηλά τον τρόπο που ζούμε και αντέχουμε.
Tο "Father Mother Sister Brother" του Τζιμ Τζάρμους ήρθε στις αίθουσες λίγο πριν αποχαιρετήσουμε το 2025 για να μείνει μαζί μας και το 2026.
Η μεταμόρφωση της Κυριακής σε εργάσιμη ημέρα δεν είναι απλώς μια αλλαγή ωραρίου, αλλά μια βαθιά πολιτισμική μετατόπιση: η συλλογική παύση εξαφανίζεται, η ξεκούραση ιδιωτικοποιείται και η εργασία εισβάλλει ακόμη και στον τελευταίο χρόνο που δεν όφειλε να αποδείξει τίποτα.
Οι πραγματικά διαχρονικές χριστουγεννιάτικες ταινίες είναι εκείνες που αντέχουν τη φθορά του χρόνου και των ίδιων μας των αλλαγών.
"Η Μεγάλη Απορρύθμιση" του Αμιτάβ Γκος έρχεται να δείξει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη γνώσης, αλλά η συλλογική μας άρνηση να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε, σκεφτόμαστε και αφηγούμαστε τον κόσμο.
Οι σημερινοί 30άρηδες δεν μετράνε τα πρωινά σε ώρες ύπνου αλλά σε stories, likes και ειδοποιήσεις και ύστερα απορούν γιατί νιώθουν κουρασμένοι χωρίς να έχουν σηκωθεί απ’ το κρεβάτι.
Η "Σαθρή Μνήμη" του Μάρεκ Τόρτσικ είναι ένα βιβλίο που ανατρέπει ό,τι θεωρούμε δεδομένο για το παρελθόν μας.
